سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: همایش منطقه ای اخلاق اجتماعی از منظر قرآن و عترت

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

افسانه فاروئی فیروزی – .مدرس گروه روانشناسی دانشگاه پیام نور
فریدون رمضانی – .عضو هیئت علمی گروه روانشناسی دانشگاه پیام نور

چکیده:

تربیت عالی ترین هدف پیامبران و اساسی ترین پیام کتب و ضروری ترین وظیفه والدین است و بی شک معصومان علیهمالسلام موفق ترین مربیان و سیره قولی و عملی آن ها مطمئن ترین الگو برای والدین در امر ظریف تربیت می باشد . اینپژوهش با هدف بررسی نقش شیوه های تربیتی و دلبستگی ادراک شده دوران کودکی با تصور از خدا که از زیر مجموعههای مذهب می باشد،انجام شده است که البته به سیره تربیتی امام رضا (ع) در تربیت فرزند اشاره مخصوص داشتهاست.روش پژوهش توصیفی همبستگی می باشد.جامعه آماری را دانش آموزان مقطع متوسطه (دختر : ۶۵۵۷ و پسر : ۶۵۲۶ نفر)در سال تحصیلی ۹۰-۹۱ در شهر بیرجند تشکیل داده است که تعداد ۳۷۵ نفر به صورت چند مرحله ای به مقیاس هایشیوه های فرزند پروری، ادراک دلبستگی به والد و تصور از خدا پاسخ دادند. نتایج با استفاده از تحلیل عاملی و تحلیلمسیر نشان داد فرزند پروری کنترل کننده تنها از طریق دلبستگی ناایمن به مادر، تصور تعلق پذیری و کنترل کننده رانسبت به خدا موجب می شود.همچنین فرزند پروری با محبت نیز توسط اثرگذاری دلبستگی ایمن به پدر و مادر و نا ایمنبه پدر،تصور از خدای کنترل کننده، تعلق پذیر و مهربان را پیش بینی می کند. به عبارتی در الگوی حاضر، فرزند پروریمطلوب به طور مستقیم بر تصور از خدا اثر نمی گذارد بلکه با افزایش یا کاهش نوع دلبستگی به والد، افزایش تصور مثبت ازخدا را موجب می شود. افزون بر این فرزند پروری نامطلوب آزاد و طردکننده به طور مستقیم و همچنین غیر مستقیم ازطریق کاهش ایمنی و افزایش ناایمنی به والد، بر تصور از خدا تاثیر می گذارد وکاهش تعلق پذیری،کنترل کننده و تصورخدای مهربان را موجب می شود. از سویی آسیب فرزند پروری آزاد و طردکننده درکاهش دیدگاه مثبت نسبت به خدانسبت به اثرات فرزند پروری مقتدر قابل توجه می باشد که بالطبع به آسیب های اجتماعی منجر خواهد شد از این رو باالهام از شیوه های اخلاق اجتماعی مبتنی بر شیوه اهلبیت(امام رضا(ع)) می توان به پروش نسلی پویا و مسئول در جامعهکمک کرد.