سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس ملی مهندسی معماری، عمران و توسعه کالبدی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

فرشاد بازوندی – کارشناس ارشد معماری

چکیده:

در پژوهش حاضر سعی بر بررسی مینیاتور ایرانی است و اینکه چگونه با پیروی کامل از مفهوم فضای منفصل و کیفی توانسته است که سطح دوبعدی مینیاتور را به تصویر از مراتب وجود بدل سازد و بیننده را از افق حیات مادی و غیر قدسی به مرتبه ای عالی تر از وجود آگاهی ارتقاء دهد و این مقاله بر آن است تا با بهره از روش تحقیق تحلیلی توصیفی به تعیین روش مناسب جهت متبلور ساختن فضاهای معماری سنتی بپردازد، که آیا مینیاتور می تواند روش مناسبی جهت متبلور ساختن فضاهای معماری سنتی باشد؟ یا جهت متبلور ساختن این جنس فضاها بهتر است از پرسپکتیو و دید ذهنیت گرایانه بهره گرفت؟ در نهایت با این باور که معماری سنتی اسلامی و نگارگری بانی تجلی عالم مثل می باشند، به این باور می رسیم که می باید برای درک بهتر حس فضاهای معماری سنتی اسلامی از مینیاتور ایرانی بهره گرفت. این هنر بیان کننده اسرار صغیر می باشد و در حالی که معماری سنتی اسلامی اشاره به اسرار کبیر دارد بدین معنی که اسرار صغیر مرید را آماده برای درک اسرار کبیر می کند.