سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی آموزش در ایران ۱۴۰۴

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

شیوا حجت پناه – دبیر، مقطع کارشناسی ارشد شیمی معدنی، دانشگاه شهید چمران اهواز
زهرا گلچین نیا – دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول

چکیده:

همه ما گاهی در زندگی با چالش ها و مشکلاتی مواجه می شویم. در برخورد با این دشواری ها، در اختیار داشتن منابع و مهارت هایی که به ما کمک می کنند تا به بهترین شکل ممکن از عهده ی حل مشکلات خود برآئیم و تسلی بخش است. انتقاد مهم به تعلیم و تربیت رسمی این است که به برخی مهارت های حرفه ای و ابزاری و تنها بر بعد شناختی تمرکز کرده است و به دیگر ابعاد فکری و روانی و اجتماعی توجهی ندارد. ضرورت یاری افراد جهت رشد بهتر مهارت های زندگی و معیشت خود، رفته رفته از اهداف مهم آموزش و پرورش تلقی می شود. مدرسه علاوه بر کارکردهای رسمی آموزش خواندن و نوشتن باید در زمینه های آموزش مهارت های زندگی به دانش آموزان نیز ایفای نقش کند. تأکید بیش از حد بر اطلاعات و دانش نظری، دانش آموزان را از یادگیری مهارت های ضروری زندگی محروم می سازند. آموزش اخلاق و مهارت های زندگی هدف اصلی دستگاه آموزشی – تربیتی اما چه راه کارهایی برای آن مدنظر است تا قوه ی خلاقیت دانش آموزان بارور شود و بر عرصه ی دانش و زندگی از آن بهره مند شوند. آموزش و پرورش در جوامع بشری برای بهبود وضعیت زندگی انسان ها و تربیت نیروی انسانی مؤثر در رشد جامعه تلاش می کند، حال آن که در کنار مهارت های عمومی (خواندن و نوشتن و…)، رسیدن فراگیران به تفکر منطقی از اهداف اصلی فرآیند تعلیم و تربیت است که دولت ها برای آن از منابع عمومی کشور هزینه می کنند در واقع صرف این هزینه با تأثیر چندین برابر در رشد جوامع، سرمایه گذاری بسیار موفق و نتیجه بخش است.