سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی آموزش در ایران ۱۴۰۴

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سیما قرآنی سیرجانی – کارشناس ارشد برنامه ریزی درسی
محسن آیتی – استادیار گروه علوم تربیتی و برنامه ریزی درسی دانشگاه بیرجند

چکیده:

نظامهای آموزشی به عنوان بارزترین نمود سرمایه گذاری نیروی انسانی، سهم قابل توجهی از بودجه هر کشور را به خود اختصاص داده است. باتوجه به اهمیت و نقش نظام آموزشی در ابعاد اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی، ضروری است در جهت بهبود کیفیت آن اقدامات اساسی صورت گرفته و از هدررفتن سرمایههای انسانی و مادی جلوگیری شود. هرچند موسسات آموزشی و دانشگاهها شروع به بررسی دقیق چگونگی استفاده موثر و کارآمد اطلاعات و دانش به منظور فراهم نمودن یک محیط آموزشی بهتر نمودهاند اما در درک کاربرد مدیریت دانش به عنوان یک رویکرد نوین برای تقویت و بهبود کیفیت فعالیتهای آموزشی، پژوهشی و فرآیندهای کاری دارای مشکلاتی هستند. موسسات آموزشی و دانشگاهها برای بهبود کیفیت، بهینه سازی روشهای آموزشی و توسعه روشهای نوین، نیازمند بستر مدیریت دانش میباشند تا با اکتساب، اشتراک، سازماندهی و انتقال دانش گروهی از یک نهاد درونگرا، نخبهپرور و محدود، به مجموعهای برونگرا، مرتبط با مسائل جامعه و پاسخگو به نیازهای مردم تبدیل شوند و در این صورت است که میتوانند سهم حقیقی خود را در پیشبرد و توسعه کشور ایفا نمایند. این مقاله تلاش میکند تا تصویر روشنی از ابتکارات مدیریت دانش در موسسات آموزشی ارائه داده، میزان تاثیر فعالیتهای مدیریت دانش و همچنین مشکلات و موانع اجرایی آن را مورد بررسی قرار دهد. نتایج مطالعات نشان میدهد اگرچه کاربردهای مدیریت دانش به آسانی اعمال و اجرا نمیشوند، اما نظامهای آموزشی میتوانند از فرآیندهای مدیریت دانش نفع و بهره فراوانی برده و سطح کیفیت فعالیتهای خود را با بکارگیری مدیریت دانش ارتقا دهند.