سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین همایش معماری پایدار

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سروش کرمی – دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری، گروه هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسل

چکیده:

مفهوم پایداری در دهه ۱۹۷۰ میلادی، نتیجه آگاهی بشر نسبت به مسائل محیط زیست و مشکلات فرهنگی- اجتماعی و اقتصادی میباشد. یکی از مهمترین اهداف توسعه پایدار، حفظ طبیعت و اصلاح نگاه به آن است و تجلی توسعه پایدار در حوزه محیط ساخته شده، معماری پایدار نامیده میشود. آنچه که در این مقاله مورد توجه قرار گرفته است، رویکرد معماری پایدار نسبت به مسائل محیطی است؛ هر چند که جدا کردن این موضوع از سایر جنبههای اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی، کاری دشوار است. با اینکه نتایج بحرانهای امروزی به خوبی شناسایی شدهاند ولی بسیاری از راه حلهای ارائه شده نسبت به مشکلات محیطی در معماری پایدار، به نظر ناکارآمد و ناقص میآیند. چرا که با وجود ارائه راه حلهایی که در جهت رفع مشکلات محیطی بر میآید، رویکرد آنها نسبت به طبیعت همچنان گسسته است و ارزش همیشگی طبیعت احیا نشده باقی میماند. نگاه انسان نسبت به طبیعت، همان جهان بینی یا بینش او میباشد که در روش و مشی او منعکس میگردد. لذا ابهامها و نواقص تئوریکی که در مفهوم معماری پایدار وجود دارند، میتوانند مانع مهمی در جهت حفظ محیط زیست باشند. هدف این تحقیق، جستجوی نظریههای زیستمحیطی توسعه پایدار و معماری پایدار میباشد که در نهایت در مقایسه با برخی از نگرشها و دیدگاههانسبت به طبیعت قرار میگیرد تا نواقصآن تکمیل گردد. به این ترتیب این مقاله ابتدا به اهداف توسعه پایدار و معماری پایدار می- پردازد و راهکارهای آن را ارائه مینماید تا نواقص آن را دریافته و خطمشی کاملتری را پیشنهاد دهد. هر چند توسعه پایدار ریشههای اکولوژیکی و اقتصادی و فرهنگی – اجتماعی دارد، ولی با جستجو درباره معضلات پیش روی انسان معاصر و راهحل آنها در معماری پایدار، نقشطبیعت هر چه بیشتر آشکار میگردد. در انتهای این نوشتار طبیعت و معنای گسترده آن مورد بررسی قرار گرفته است که میتواند تعیین کننده رابطه سهگانه انسان، طبیعت و معماری باشد. در نظر گرفتن نقش انسان و همچنین معماری به عنوان یک فرآیند که منجر به پایداری میگردد، از نکات مهم دیگر در اصلاح رابطه انسان، طبیعت و معماری میباشد. روشاین پژوهشمبتنی بر مطالعات کتابخانهای است و رویکردی توصیفی دارد. نتایج به دست آمده از این پژوهش با هدف معماری پایدار به اصلاح رابطه انسان، طبیعت و معماری میپردازد.