سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: کنفرانس ملی توسعه پایدار و عمران شهری

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

بهزاد صدری – کارشناس ارشد شهرسازی در گرایش برنامه ریزی شهری و منطقه ای
الناز فیض شعار – دانشجوی کارشناسی ارشد شهرسازی درگرایش مدیریت شهری
محمود قلعه نویی – استادیار و مدیرگروه شهرسازی دانشگاه هنر اصفهان

چکیده:

توسعه فیزیکی شهرفرایندی پویا و مداوم است که طی آن محدوده های فیزیکی شهر و فضاهای کالبدی آن درجهات عمومی و افقی از حیث کمی و کیفی افزایش می یابد و اگر این روند سریع و بی برنامه باشد به ترکیب فیزیکی مناسبی از فضاهای شهری نخواهد انجامید و درنتیجه سیستمهای شهری را با مشکلات عدیده ای مواجه خواهد ساخت شهر پاوه یکی از شهرهای استان کرمانشاه است که درشکل گیری آن موقعیت جغرافیایی شهر و نقش عوامل و عوارضی طبیعی مانند وجود دره ها و تپه های شیب دار باغات فراوان و تاثیر فراوان داشته و شکل منحصر بفردی را آفریده است تحلیل توسعه شهر پاوه را می توان به ۲ دوره کلی تقسیم کرد درنیمه اول شهر رشد آرامی را تجربه نموده است اما در نیمه دوم به دلیل نیاز شهر به مسکن و گسترش موج جدید مهاجرت از نقاط روستایی توسعه پراکنده و بدون تناسب با اصول شهرسازی گردیده است که این موضوع سبب از بین رفتن باغها وادغام با روستاهای همجوار شهردچار ناهنجاریهای اجتماعی خطرات زیست محیطی و عدم پراکنش متوازن کاربری ها شده است شهرپاوه درطی سالهای گذشته با افزایش جمعیت روبرو بودها ست و این افزایش جمعیت بی شک به گسترش کالبدی شهر خواهد انجامید. دراین راستا تحقیق حاضر که جز پژوهشهای کاربردی است سعی شده است با شیوه توصیفی تحلیلی پس از گردآوردی مبانی نظری توسعه فیزیکی پایدار اصول معیارها و شاخصهای توسعه فیزیکی پایدار استخراج گردد.