مقاله تاریخ نگاری محلی در دوره ایلخانان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان و پاییز ۱۳۸۶ در مسکویه از صفحه ۱۰۷ تا ۱۳۸ منتشر شده است.
نام: تاریخ نگاری محلی در دوره ایلخانان
این مقاله دارای ۳۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تاریخ نگاری
مقاله تاریخ نگاری محلی
مقاله ایلخانان
مقاله ایران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رضوی سیدابوالفضل
جناب آقای / سرکار خانم: جابری نسب نسرین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تاریخ نگاری محلی یکی از اشکال تاریخ نگاری اسلامی – ایرانی است که تالیف آن در نیمه اول قرن سوم هجری و بیشتر برای تعیین نوع تسخیر ممالک توسط مسلمانان و تعیین وضع خراج این مناطق آغاز شد. بعدها و به خصوص با به وجود آمدن حکومت های مستقل و نیمه مستقل و قدرت گیری آنها در دوره حکومت سلجوقیان مولفان به ادامه این تالیفات با انگیزه های دیگری همچون ثبت وقایع تاریخی محل زندگی شان پرداختند. در عهد ایلخانان، این شکل از تاریخ نگاری، مانند دیگر اشکال آن، رو به رشد و تحول نهاد. ایلخانان و در کنار آنان دیوان سالاران و بزرگان ایرانی مستقر در دربار آنان، به دلایلی مانند به وجود آوردن شرایط لازم، تشویق، حمایت مولفان و دادن برخی امکانات به آنان، در رشد و تحول تاریخ نگاری محلی این عصر نقش موثری داشتند. برخی منابع تاریخ نگاری محلی این دوره عبارت اند از: تاریخ نامه هرات تالیف سیفی هروی در سال های ۷۲۳ تا ۷۲۴ هجری، سمط العلی للحضره العلیا تالیف ناصرالدین منشی کرمانی در سال های ۷۱۵ تا ۷۱۶ هجری، مسامره الاخبار و مسایره الاخیار تالیف آقسرایی در سال ۷۲۳ هجری، شیرازنامه تالیف ابن زرکوب در فاصله سال های ۷۴۵ تا ۷۵۴ هجری، التدوین فی اخبار قزوین تالیف ابوالقاسم رافعی در سال های ۶۷۵ تا ۶۷۶ هجری.