بردن پیر زن مجنون را به خیمه لیلی:

در دیوان مجنون (گرد آوری والبی)آمده است که روزی مجنون به طرف کوی لیلی حرکت کرد و چون به نزدیکی آنجا رسید مضطرب و نگران شد و ندانست که با چه حیله و نیرنگی وارد کوی لیلی شود در همین فکر بود که پیر زنی را دید که گدایی با اوست  که زنجیر به گردنش انداخته و او را خانه به خانه می چرخاند. به او گفت :از این گدا چه می خواهی؟

پیر زن گفت :« نصف چیزی که می گیرد را =نصف ما یأخذ» مجنون گفت این زنجیر را بر گردن من بینداز و تمام چیزی که می گیرم را بردار. پیرزن زنجیر را برگردنش نهاد و در محله لیلی گرداندش و بچه های محله سنگش می زدند…چون به چادر لیلی نزدیک شد چنین گفت :(٣٢)

هنیئا مریئا ما أخذت و لیتنی                أراها و أعطی کل یوم ثیابیا

و یا لیتها تدری بأنی خلیلها                و إنی أنا الباکی علیها بکائیا فیا

أهل لیلی کثر الله فیکم                 من أمثالها حتی تجودوا بها لیا

و نظامی متاثر از این داستان چنین می سراید(٣٣):

شد پیر زنی زدور پیدا                با او شخصی به شکل شیدا

مجنون چو اسیر دید در بند          زن را به خدای داد سوگند

کاین سلسله و طناب و زنجیر       بر من نه ،از این رفیق برگیر

می گردانم به روسیاهی               اینجا و به هر کجا که خواهی

هرچ آن به هم آید از چنین کار       بی شرکت من تراست بردار

بردن پدر، مجنون را به خانه کعبه :

این مورد از داستان لیلی و مجنون مورد واضحی است که هم در داستان عربی و هم درداستان نظامی گنجوی ذکر شده است و بدون شک نظامی در سرودن اشعار این قسمت متاثر از داستان عربی و به خصوص این دو بیت است (٣۴):

یا رب إنک ذو من ٍّ و مغفره                 بیـت بعافیۀ لیـل المحبینا

یا رب لـا تسلبنی حبها ابدا                    و یرحـم الله عبدا قال آمینا

اشعار نظامی(٣۵):

یا رب به خدایی خداییت                  وآنگه به کمال پادشاییت

کز  عشق به غایتی رسانم                   کاو ماند اگر چه من نمانم

گر چه ز شراب عشق مستم                  عاشق تر از این کنم که هستم

گویند که خو ز عشق وا کن                 لـیلی طلبـی ز دل رها کن

یا رب تو مـرا به روی لـیلی             هـر لحظـه بده زیاده میلی

از عمر من آنچه هست برجای              بستان و به عمر لیلی افزای