سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین همایش ملی دستاوردهای جدید علمی در توسعه ورزش و تربیت بدنی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

محمدعلی کهن پور – کارشناس ارشد گروه فیزیوهوژی ورزه دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
مقصود پیری – استادیار گروه فیزیولوژی ورزش دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
زهره میرسپاسی – مدرس مجتمع آموزه علمی پیامبر اعظم
منا میرسپاسی – کارشناس ارشد گروه فیزیوهوژی ورزه دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز

چکیده:

مطالعات بر روی پاسخ های هورمون های آنابولیک – کاتابولیک در شدت تمرینی ۳۵ % ضربان قلب بیشینه متناقض است. ۱۵ مرد جوان فعال داوطلب شرکت در پژوهش با میانگین سنی ۳/۶۹±۲۴ سال قد ۶/۱۲±۱۷۸/۷ سانتیمتر و وزن ۹/۵۹±۷۲/۵۲ کیلوگرم در یک وهله فعالیت هوازی شامل ۷۵ دقیقه دویدن با شدت ۳۵ % ضربان قلب بیشینه شرکت کردند. قبل، بلافاصله بعد و ۱ ساعت بعد از تمرین نمونه خونی گرفته شد . از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر جهت بررسی تغیرات متغیر ها استفاده شد. غلظت تستوسترون و کورتیزول بلافاصله بعد از تمرین کاهش یافت، اما این کاهش معنادار نبود ) ۰٫۰۵)P> در یک ساعت بعد از تمرین کورتیزول نسبتبه بلافاصله بعد از تمرین تغییری نداشت اما تستوسترون کمی افزایش داشت. نسبت تستوسترون به کورتیزول بعد از تمرین افزایش یافت و تا ۱ ساعت بعد از تمرین همچنان ادامه داشت. اما این تغییر نیز معنادار نبود ))P> 0.05به هر حال با توجه به عدم تداخل در عملکرد هورمونی بعد از تمرین هوازی زیربیشینه با شدت مذکور ، این تمرینات می تواند به طور وسیعی توسط عموم مردم جامعه جهت پیشبرد اهداف تندرستی مورد استفاده قرار گیرند