سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

سپیده دانشور – دانشجوی کارشناسی ارشد خاکشناسی، دانشگاه زنجان
احمد گلچین – استاد گروه خاکشناسی، دانشگاه زنجان
سعید شفیعی – دانشجوی دکتری خاکشناسی، دانشگاه زنجان

چکیده:

به منظور بررسی تاثیر سولفات کلسیم، سولفات آلومینیوم و دو پلیمر محلول در آب بر میزان رس قابل انتشار و کاهش فرسایش در یک خاک سدیمی، یک آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی به اجرا درآمد. تیمارها شامل دو نوع ماده ی اصلاحی (سولفات کلسیم و سولفات آلومینیوم) به اندازه ی نیاز گچی و شاهد به عنوان فاکتور اول و سه سطح (صفر، ۱۵۰ و ۳۰۰ کیلوگرم در هکتار) از دو پلیمر محلول در آب (رزین ۵۸ و رزین ۱۱۰) به عنوان فاکتور دوم بودند که در سه تکرار مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج بدست آمده نشان داد که اثر ماده ی اصلاحی و نوع و مقدار پلیمر مصرفی، بر میزان رس قابل انتشار معنی دار است و بیشترین میزان کاهش رس قابل انتشار در تیمار سولفات آلومینیوم + ۳۰۰ کیلوگرم رزین ۵۸ در هکتار و کمترین میزان کاهش در تیمار شاهد (بدون ماده ی اصلاحی و بدون رزین) اندازه گیری گردید.