سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

سیدحسام الدین حسین زاده – دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، گروه زراعت، تهران، ایران
عبدالمجید مهدوی دامغانی – گروه کشاورزی اکولوژیک، پژوهشکده علوم محیطی، دانشگاه شهید بهشتی، تهر
سلمان دستان – دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، گروه زراعت، تهران، ایران
مرتضی مبلغی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس، گروه زراعت، چالوس، ایران

چکیده:

مدیریت مواد زیستی برای رسیدن به تولید پایدار در شیوه کشاورزی زیستی اهمیت بسزایی دارد. بدین منظور یک آزمایش در شرایط گلخانه در سال ۱۳۸۹ در شهرستان تنکابن روی رقم شیرودی اجرا شد. هدف از اجرای این طرح مقایسه تیمار های مختلف کود زیستی بر عملکرد و اجزای عملکرد و محتوای عناصر دانه برنج بود. چهار نوع کود زیستی شامل جلبک های سبز – آبی به مقدار ۱۵ کیلوگرم در هکتار، آزولا یک تن در هکتار، ورمی کمپوست و کود حیوانی به مقدار ۵ تن در هکتار و ترکیب تمام این کودها با نسبت مشخص با یکدیگر و همچنین مصرف ۸۰-۶۰-۴۰ کودهای نیتروژن، فسفر و پتاس به عنوان تیمار آزمایشی بودند. نتایج نشان داد حداکثر عملکرد دانه (۳/۶۷۳ گرم در متر مربع) در تیمار ترکیب کود زیستی حاصل شد، زیرا بلندترین خوشه و بیشتریت تعداد خوشه در متر مربع و وزن هزار دانه نیز تحت این تیمار نتیجه شد. همچنین محتوای عنصر روی دانه نیز تحت ترکیب کود زیستی دارای بیشترین میزان بود. ولی غلظت عنصر آهن دانه در تیمار کود دامی و ترکیب کود زیستی حداکثر بود. بنابراین ترکیب کود زیستی به علت بهبود ویژگی‌های کمی و کیفی و افزایش عملکرد دانه به عنوان تیمار مناسب تعیین گردید.