سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

ساهره ولادی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه بوعلی سینا
محمدجواد سلیمانی پری – عضو هیئت علمی گروه گیاهپزشکی دانشگاه بوعلی سینا
غلام خداکرمیان – عضو هیئت علمی گروه گیاهپزشکی دانشگاه بوعلی سینا

چکیده:

مطابق گزارشات، قارچ عامل پژمردگی فوزاریومی (Fusarium oxysporum f. sp. ciceri) از عوامل کاهنده عملکرد نخود است. از آنجا که مبارزه شیمیایی علیه این قارچ چندان موثر نیست ، کاربرد موادی با قابلیت تحریک مکانیسم های دفاعی گیاهان که خطرات زیست محیطی نداشته باشند، مطلوب بنظر می رسد. بر همین اساس امکان القاء مقاومت میزبانی در نخود علیه این بیماری با محلول های ۰ ، ۲۰۰ و ۴۰۰ پی پی ام کیتوزان به صورت اسپری برگی و آبیاری خاک مورد بررسی قرار گرفت.آزمایش در سال ۱۳۸۹دراتاقک رشد گروه گیاهپزشکی دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا انجام گرفت. غلظت ۴۰۰ پی پی ام کیتوزان باعث کنترل پژمردگی فوزاریومی نخود گردید. فعالیت آنزیم های کیتیناز و β-۱و۴گلوکاناز و مقدار ترکیبات فنولی کل موجود در برگ های نخود تیمار شده با کیتوزان در چهار زمان مختلف ۰، ۴۸، ۹۶، ۱۶۸ ساعت پس از تلقیح بررسی شد. بیشترین میزان این شاخص ها در تیمار ۴۰۰ پی پی ام کیتوزان و در ۱۶۸ ساعت پس از تلقیح مشاهده شد. طبق نتایج کاربرد کیتوزان می تواند نقش مهمی در افزایش مقاومت نخود در برابر پژمردگی فوزاریومی ایفا کند.