سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سومین سمینار بین المللی دانه های روغنی و روغنهای خوراکی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

مریم حسن پورراد – مرکز تحقیقات کاربردی شمال شرکت توسعه کشت دانه های روغنی
علی زمان میرآبادی – مرکز تحقیقات کاربردی شمال شرکت توسعه کشت دانه های روغنی
مهتاب صمدی – مرکز تحقیقات کاربردی شمال شرکت توسعه کشت دانه های روغنی
افشین اسماعیلی فر – گروه گیاه پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک

چکیده:

به منظور مطالعه تاثیر ژنوتیپ و نوع محیط کشت در میزان کالوس زایی سویا، بساکهای دو رقم بینویل (دیررس) و یک لاین برزیلی (متوسط رس) سویاGlycine max روی چهار محیط کشتB5 تقویت شده با سطوح متفاوتی از هورمون ها کشت داده شد و به همه محیط های کشت gl-1 90 ساکارز,۷٫۰gl-1 7.0 آگار اضافه گردید. پس از ۴۰ روز از زمان کشت کالوس ها شمرده شدند. نتایج نشان داد تفاوتهای معنی داری در پاسخ به ژنوتیپها و محیط کشت برای شروع کالوس زایی و ماندگاری کالوس بعد از رشد وجود دارد. ولی در اثر متقابل بین محیط کشت و ژنوتیپ اختلاف معنی داری مشاهده نگردید نتایج آزمون مقایسه میانگین به روش دانکن نشان داد که محیط کشت ۵B غنی شده با BA ,2,4-D ,محیطB5 دیگرمحتوی BA و Kinetin ، NAA از نظر آماری در یک گروه قرار گرفتند و بهترین پاسخ را برای تشکیل کالوس داشتند همچنین ژنوتیپ بینویل برای آندروژنزیس پاسخ بهتری نسبت به لاین برزیلی داشت