سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: همایش ملی علوم آب، خاک، گیاه و مکانیزاسیون کشاورزی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

گودرز بهرامیان – دانشجوی کارشناسی ارشد مکانیزاسیون دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول
ارژنگ جوادی – دانشیارموسسه تحقیقات فنی و مهندسی وزارت جهاد کشاورزی
مرتضی شهید زاده – دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول

چکیده:

به منظور بررسی روشهای مختلف کاشت ماش در شمال خوزستان این آزمایش در تابستان سال ۱۳۸۷ در روستای مراد از توابع شهرستان شوش در قالب طرح بلوکهای تصادفی خرد شده در سه تکرار انجام گردید. در این آزمایش فاکتور اصلی روشهای کاشت شامل چهار تیمار : ۱-کشت با خطی کار تاکا ۲-کشت با خطی کار برزگر همدانی ۳- کشت با بذر کار پنوماتیک ساخت شرکت تراشکده ۴- کشت دستپاش +دیسک بود و فا کتور فرعی شامل چهار میزان مختلف بذر شامل ۸ کیلوگرم، ۱۰ کیلوگرم، ۱۲ کیلوگرم، ۱۵ کیلوگرم بودند. آزمایش در ۱۶ تیمار و با سه تکرار انجام شد. در زمان کشت فاکتورهای درصد شکستگی بذر، یکنواختی در عمق کشت و یکنواختی فاصله طولی، در مراحل مختلف رشد تا برداشت صفاتی مانند سرعت جوانه زدن، تراکم، تعداد شاخه های فرعی تعداد غلاف در بوته، تعداد دانه در غلاف، وزن هزار دانه، تعداد برگ، ارتفاع بوته و عملکرد محصول اندازه گیری شدند. نتایج آزمایش نشان داد تاثیر دستگاههای کاشت بر روی صفاتی نظیر درصد شکستگی بذر، یکنواختی در عمق کشت و یکنواختی فاصله طولی، سرعت سبز شدن، تراکم، تعدادشاخه های فرعی، تعداد غلاف در بوته، تعداد برگ، ارتفاع بوته و عملکرد محصول در سطح یک درصد معنی دار بودوبرروی صفاتی نظیر وزن هزار دانه، تعداد دانه در غلاف معنی دار نبود. در بررسی دستگاه های کاشت، خطی کار برزگر هم دانی نسبت به سایر دستگاهها از نظر عملکرد برتری داشته است. عملکرد برزگر همدانی ۱۶۱۷ کیلوگرم در هکتار، خطی کار تاکا ۱۴۵۱ کیلوگرم در هکتار، بذر کار پنوماتیک ۱۳۷۸ کیلوگرم در هکتار و کشت دستپاش +دیسک ۹۲۹ کیلوگرم در هکتار بود. در زمینه میزان مصرف بذر، بیشترین عملکرد در ۱۵ کیلوگرم در هکتار بدست آمد البته بین ۱۲ تا ۱۵ کیلوگرم تفاوت معنی دار نبود.