سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین همایش مدیریت بحران در صنعت ساختمان، شریانهای حیاتی و سازه های زیر زمینی

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

حامد فخریه – کارشناس ارشد مهندسی زلزله- عضو هیات علمی تمام وقت دانشگاه آزاد اسلام
رضا کرمی محمدی – دکتری مهندسی زلزله- مدرس دانشگاه های تهران و شهرکرد

چکیده:

انرژی ورودی زلزله به سازه یکی از معیارهای مهم خرابی در سازه می باشد و از عوامل مهم تاثیرگذاربر آن سختی و میرایی سازه است. می دانیم که سختی سازه وابسته پریود طبیعی سازه می باشد. لذا در این تحقیق سعی شده رابطه بین ماکزیمم انرژی ورودی زلزله به سازه با پریود و میرایی سازه برای سیستم تک درجه آزادی بااعمال شتابنگاشت زلزله های معتبر جهان برای خاک نوع یک و دو با انجام تحلیل دینامیکی ، مشخص شود. با تغییر پریود سازه با گامهای ۰٫۱ ثانیه در بازه ۰٫۱ تا ۰٫۵ ثانیه و میرایی سازه با گامهای% ۵ دربازه % ۰تا% ۳۵ ، ماکزیمم انرژی ورودی زلزله به سازه می کند. این تغییرات، بصورت رابطه ماکزیمم انرژی ورودی زلزله به سازه با پریود و میرایی سازه نمود پیدا خواهد کرد. حداکثر ماکزیمم انرژی ورودی زلزله به سازه در پریود ۰٫۴ ثانیه با میرایی % ۰ وحداقل ماکزیمم انرژی ورودی زلزله به سازه در پریود ۰٫۱ ثانیه با میرایی % ۰ اتفاق می افتد. با تغییر پریود طبیعی سازه، ماکزیمم انرژی ورودی زلزله به سازه به صورت تابع درجه دوم تغییر کرده و با کاهش میرایی سازه، ماکزیمم انرژی ورودی زلزله به سازه بصورت تابع درجه دوم ، افزایش می یابد که خود نشان دهنده آن است که روابط بدست آمده صحیح می باشند .روابط بدست آمده برای زمانی که میراگر به سازه اضافه می شود و یا پریود سازه با تغییر سختی سازه،تغییر کند،حتی برای سازه های چند درجه آزادی باتقریب مناسب، قابل استفاده خواهد بود.