سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

بهروز سمیعی – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت
همت الله پیردشتی – دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی
سجاد طورانی – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت، دانشگاه صنعتی شاهرود
مهسا میرکریمی – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

چکیده:

آزمایشی بصورت فاکتوریل در قالب بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار در گلخانه دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری در سال ۱۳۸۹ اجرا شد. تیمارها پس از تجزیه خوشه ای شامل فاکتور اول (نیتروکسین، CaCl2 (4 ds.m-1+12 ساعت پرایم)، CaCl2 (4 ds.m-1+24 ساعت پرایم)، NaCl (4 ds.m-1+24 ساعت پرایم)،NaCl (8 ds.m-1+24 ساعت پرایم)، عدم تلقیح، PEG) و فاکتور دوم ۴ سطح شوری (صفر، ۴، ۸ و ۱۲ ds.m-1) بود. نتایج نشان داد که اثر پیش تیمار بذر بر وزن برگ، تعداد غلاف، وزن غلاف و تعداد بذر در غلافبسیار معنی دار بود. شوری ﺗﺄثیر معنی داری بر تمامی صفات مورد بررسی به جز تعداد بذر در غلاف داشت. اثر متقابل پیش تیمار و شوری نیز بر تمامی صفات مورد بررسی معنی دار بود. نتایج کلی این آزمایش نشان داد که بیوپرایمینگ نیتروکسین از مهمترین تکنیکهای بهبود کمی و کیفی پارامترهای رشدی گیاه شنبلیله تحت شرایط نامساعد (تنش شوری) در این آزمایش بود.