سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: سی و یکمین همایش علوم زمین

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

میلاد باسره – دانشجوی آارشناسی ارشد تکتونیک دانشگاه اصفهان
علی فرضی پور صائین – عضو هیات علمی گروه زمین شناسی دانشگاه اصفهان
همایون صفایی – عضو هیات علمی گروه زمین شناسی دانشگاه اصفهان
رحیم خانه زر – کارشناس ارشد ژئو فیزیک، سرپرست دانشگاه پیام نور واحد موسیان

چکیده:

گسلهای پیسنگی در زاگرس یکی از مهمترین عواملی می باشند که ساختارهای سطحی را تحت تاثیر قرار میدهد. بنابراین شناسایی آنها و مشخص کردن زمان فعالیت و مکانیسم حرکتی آنها بسیار مهم میباشد. در این مطالعه گسل بالارود در حدواسط دو منطقه ساختاری لرستان و ایذه بر اساس مدل سازی تجربی شبیه سازی شده است. گسل بالارود باعث اختلاف عمق پی سنگ در دو محدوده لرستان و ایذه گردیده آه به دنبال آن ضخامت رسوبات روی پی سنگ در مجموع در محدوده ایذه نسبت به محدوده لرستان آاهش نشان می دهد. در این مدل سازی برای مشابهت با پوشش رسوبی زاگرس، از ماسه به عنوان لایه های مقاوم استفاده شده و برای شبیه سازی پی سنگ در دو محدوده تخته هایی با ضخامتهای مختلف در زیر نواحی معرف ایذه و لرستان به کار گرفته شده است. سبک ساختارهای بوجود آمده در آزمایشگاه با ساختارهای موجود در زیرپهنه لرستان و ایذه از زاگرس چین- خورده، مقایسه گردیده و مشخص شد که اختلاف ضخامت رسوبات روی پی سنگ (ناشی از اختلاف عمق پی سنگ در دو طرف گسل بالارود) می تواند باعث تشدید حرآت راستالغز چپ گرد و ایجاد گسل هایی با این مکانیسم گردد. کجشدگی و لاغرشدگی دماغه تاقدیسها و عدم تطابق شیب یال- ها بر روی سازندهای مشخص در طرفین تاقدیسها و ناودیسها نتیجه فعالیت این گسل پیسنگی میباشد.