سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: هشتمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

رضا دباغ – عضو هیئت علمی سازمان انرژی اتمی ایران
حسین غفوریان – عضو هیئت علمی سازمان انرژی اتمی ایران
مریم چهره ای – کارشناس بهداشت محیط ، دانشگاه علوم پزشکی تهران
عاطفه طاهر خانی – کارشناس بهداشت محیط ، دانشگاه علوم پزشکی تهران

چکیده:

خواص کیفی آب به خصوص میزان آهن محلول ، کدورت و کل مواد معلق (TSS) از موثرترین عوامل کاهش کارایی پرتو های فرابنفش د گند زدایی آب و فاضلاب هستند . کاهش شدت و یا جذب پرتوهای فرابنفش ( UVC,254nm) در آب به دلیل وجود آهن ، تابعی از غلظت آهن محلول بوده و با افزایش نقدار آهن ، جذب افزایش می یابد . وجود ۰/۰۴ و ۰/۱۵ و ۳/۴ و ۲۰ و ۱۰۰ میلی گرم در لیتر آهن در لایه آب مقطر به عمق یا ضخامت ۴ سانتیمتر به ترتیب موجب کاهش عبور پرتوهای فرابنفش به میزان ۵۸ و ۴۶ و ۲۱ و ۲۶ و ۱۷ درصد می شود. این مقادیر برای یک نمونه از آّب آشامیدنی شبکه شهری با خواص کیفی مشخص و مقدار اهن معین با مقادیر ذکر شده به ترتیب به میزان ۴۹/۷ و ۳۹/۳ و ۲ و ۲۰/۲۳ و ۱۹/۷۶ درصد است . به ازای افزایش کدورت به میزان ۹/۱ و ۲۱/۳ و ۶ و ۳۲ و ۶۵ در مقیاس NTU در لایه آب مقطر به عمق ۴ سانتیمتر ، شدت پرتوهای فرابنفش به ترتیب به میزان ۴۸ و ۵۱ و ۳۳ و ۲۸ و ۲۵ درصد کاهش می یابد . این مقادیر برای نمونه اب آشامیدنی شبکه شهری با کدورت ۳ و ۱۱ و ۲۰ و ۳۰ در مقیاس NTU به ترتیب ۵۳ و ۴۷ و ۴۳ و ۳۸ و ۳۲ درصد است.