سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین همایش ملی علوم و تکنولوژی بذر

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سیده الهام حامدی – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور
سعید بختیاری – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور

چکیده:

اولین شوری بر رشد گیاهان عدم یکنواختی در جوانه زنی و سبز شدن آنها در مناطق شور می باشد. امروزه تکنیک پیش تیمار بذر بعنوان عامل بهبود دهنده جوانه زنی و استقرار تحت تنشهای محیطی معرفی شده است. ایت تحقیق به منظور بررسی تاثیر هیدرو و هالوپرایمینگ بر جوانه زنی بذور و توان رویش گیاهچ لوبیا در شرایط تنش شوری در آزمایشگاه تحقیقات گیاهی دانشگاه آزاد واحد نیشابور در سال ۱۳۹۰ به صورت طرح فاکتوریل در قالب طرح پایه کاملا تصادفی در ۳ تکرار اجرا شد. تیمارها شامل ۴ سطح تنش شوری( ۰ و ۲۵ و ۵۰ و ۷۵ میلی مولار) که با استفاده از NaCl ایجاد شد و ۴ سطح پرایمینگ ( آب مقطر، سولفات کلسیم ۰٫۰۵% ، فسفات پتاسیم ۰٫۶%، سولفات منگنز ۰٫۱%) و ۱ سطح شاهد (عدم پرایم) با ۳ تکرار بودند. برای پرایمینگ از روش هیدرو و هالوپرایمینگ استفاده شد. در این روش بذور لوبیا قرمز به مدت ۱۵ ساعت در آب و در دمای ۲۵ درجه سانتی گراد قرار داده شدند. نتایج صفات مورد مطالعه نشان داد که با افزایش تنش شوری مولفه های جوانه زنی شامل درصد و سرعت جوانه زنی، طول ساقه چه، طول ریشه چه، وزن خشک ساقه چه و وزن خشک ریشه چه کاهش معنی داری یافت. نتایج آزمایشگاهی نشان داد که اثر پرایمینگ بر کلیه صفات به جز وزن خشک ریشه چه تاثیر معنی دار داشت. همچنین اثر متقابل شوری و پرایمینگ در صفات سرعت جوانه زنی، طول و وزن خشک ساقه چه معنی دار شد. حداکثر بهبود جووانه زنی در بذور هیدرو پرایمینگ شده مشاهده شد. بطوریکه در این تیمار سرعت جوانه زنی، طول ریشه چه و ساقه چه نسبت به سایر تیمارهای بالاتر بود. حال آنکه بذور هالوپرایمینگ شده مشابه و حتی در برخی موارد ضعیفتر از شاهد بودند. سولفات منگنز در تمام صفات تاثیر معنی داری نداشت.