سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سارا شیخ فخرالدینی – دانشجوی کارشناسی ارشد زمین شناسی زیست محیطی، دانشگاه شهید باهنر کرما
احمد عباس نژاد – دانشیار بخش زمین شناسی دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

نگاه انسان به آتشفشان غالبا به عنوان تهدید کننده جان انسان ها بوده است. همواره خطرات آتشفشان ها از جمله گدازه هاو گازهای آتشفشانی مورد بررسی قرار می گیرند و کمتر اتفاق افتاده است که به بررسی اثرات آتشفشان ها در وضعیت غیر فعال پرداخته شود. بنابراین آتشفشان ها در مرحله فرسایش نیز بر زندگی انسان تاثیر می گذارند که یکی از آن ها اثرات هیدرولوژیکی است. مخروط آتشفشان به عنوان یک عارضه باعث افزایش ریزش های جوی و تاثیر آن بر منابع آب سطحی و زیرزمینی می شود. در این مقاله تاثیر آتشفشان بیدخوان بر منابع آب سطحی منطقه مورد بررسی قرار گرفته است. بدین ترتیب که وضعیت هیدرولوژیکی آن در شرایط وجود و فقدان آتشفشان مقایسه شده و تاثیر آن مشخص گردیده است. بدین ترتیب نتیجه گیری شده که این آتشفشان نه تنها باعث ایجاد یک رودخانه که زهکش کننده کالدرای آن است (آتشفشان بیدخوان) شده بلکه آبراهه های خروجی از دامنه های بیرونی آن بر شرایط آبشناسی رودخانه های اطراف (لاله زار وبافت) تاثیر داشته، رودخانه بیدخوان ضمن تامین منابع آب مورد نیاز برای روستاهای مستقر در امتداد مسیرش، تغذیه سطح یک مخروط افکنه بزرگ در دشت بردسیر را نیز برعهده دارد. از اینرو، عامل مهم آبادی این دشت و تامین کننده آب شرب و کشاورزی آن است. تاثیر آن بر منابع آب زیرزمینی دشت رفسنجان نیز قابل ملاحظه است زیرا که دشت رفسنجان آب های زیرزمینی دشت بردسیر را دریافت می کند.