سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

الهه ناصری – دانشجوی کارشناسی ارشد، استادیار، دانشیار گروه علوم باغبانی پردیس کشا
سیامک کلانتری – دانشجوی کارشناسی ارشد، استادیار، دانشیار گروه علوم باغبانی پردیس کشا
روح انگیز نادری – دانشجوی کارشناسی ارشد، استادیار، دانشیار گروه علوم باغبانی پردیس کشا

چکیده:

در این تحقیق، با استفاده از سه ریزنمونه جنین زایشی بالغ، قطعات هیپوکتیل (ساقه چه) و کوتیلدون (لپه جنینی) گیاهچه های جوان، مقدار القای بافت جنین زا در چهار گونه P. radiata ،P. nigra ،Pinus brutia و P. Sylvestris مورد مطالعه قرار گرفت. القای بافت جنین زا در محیط کشت DCR و با استفاده از تنظیم کننده های رشد BA و ۴-Dو۲ انجام شد . بافت جنین زا ۴۰ روز پس از کشت اولیه اندازه گیری شد. پس از کشت قطعات ۱۰ میلی متری انواع ریزنمونه ها درون پتری دیش حاوی محیط کشت جامد، پتری ها با پارافیلم بسته شده و در دمای ۲۵ درجه سانتیگراد و در شرایط تاریکی نگه داری شدند . پس از دو هفته اولین نشانه های القای بافت جنین زا مشاهده شد. اثر نوع ریزنمونه و گونه بر مقدار القای بافت جنین زا معنی دار بوده و بیشترین مقدار القای بافت جنین زا صرف نظر از نوع ریزنمونه در گونه P. brutia و کمترین مقدار در گونه P.sylvestris مشاهده شد. همچنین بیشترین مقدار القای بافت جنین زا با استفاده از ریزنمونه کوتیلدون حاصل گردید.