سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: چهارمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

علیرضا سالم نیا – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های هیدرولیکی دانشگاه آزاد دزفول
محمود شفاعی بجستان – استاد دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

استفاده از ابگیرهای جانبی یکی از روشهای معمول در ابگیری ا زمسیر مستقیم رودخانه ها می باشد کهدر این حین بخشی از رسوبات همراه جریان وارد آبگیر شده و در ورودی کانال ابگیر ترسیب می کنند و باعث تغییر مسیر خط القعر جریان به سمت ساحل مقابل آبگیر می شود که این امر موجب کاهش راندمان آبگیری می شود صفحات مستغرق سازه های هیدرولیکی کوچکی هستند که با ایجاد جریان ثانویه در پایین دست خود باعث تغییر در الگوی جریان و هدایت خط القعر به سمت دهانه آبگیر می شوند از جمله پارامترهای موثر در رسوب ورودی به آبگیر میزان نسبت دبی آبگیری است مطالعات قبلی دراین زمینه در کانالهای اصلی با مقطع مستطیلی صورت گرفته است ولی تاثیر این پارامتر درکانالهای ذوزنقه ای که در اجرا بیشتر استفاده می شود مورد بررسی قرار نگرفته است به این منظور ازمایشهایی در ازمایشگاه هیدرولیک دانشگاه شهیدچمران اهواز با دو عدد فرود ۰/۴۵ و ۰/۵۵ و در دو دبی متفاوت برای سه نسبت آب گیری ۷/۵ و ۱۲ و ۱۶ درصد و در دو حالت با صفحات مستغرق و بدون صفحات مستغرق صورت گرفت. نتایج نشان میدهد با افزایش نسبت ابگیری از ۷/۵ درصد به ۱۶ درصد نسبت رسوب ورودی به آبگیر در هر دو حالت بدون صفحه و با صفحه بطور متوسط ۲۳ درصد افزایش می یابد.