سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش بین المللی بتن های ناتراوا مخازن ذخیره آب شرب

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

علیرضا قلعه – دانشجوی کارشناسی عمران دانشگاه غیرانتفاعی شمال، عضو انجمن بتن ایران
حبیب اکبرزاده بنگر – عضو هیئت علمی ،دانشگاه غیرانتفاعی شمال

چکیده:

رشد روز افزون علم شیمی در ساخت و تولید انواع مواد افزودنی و کاربرد آن در بتن و از طرفی روند رو به توسعه استفاده از انواع بتن سبک در راستای کاهش بار مرده و سبک سازی سازه ها درسطح کشور ، محققین و مهندسین را برآن داشته تا به بررسی تاثیر موادافزودنی جدید بر خصوصیات مکانیکی ودوام بتن سبک سازه ای و مقایسه آن با مواد افزودنی نسل قدیم بپردازند. روش تحقیق: دراین مقاله به صورت آزمایشگاهی اثر فوق روان کننده ها و ژل میکروسیلیس بر روی بتن سبک سازه ای مورد بررسی قرار گرفته است. متغییر های مورد بررسی در این تحقیق شامل : نسبت آب به سیمان ۰٫۳۳ -۰٫۳۹-۰٫۴۵ مقدارنوع مواد افزودنی شامل فوق روان کننده های نسل قدیم و نسل جدید و ژل میکروسیلیس می باشد. در این مقاله تلاش شده است،تا مقایسه ای میان مواد افزودنی قدیم و جدید و میزان تاثیر آنها بر روی مقاومت فشاری در سنین مختلف ۲۸ ، ۱۱ و ۴ روزه و دوام بتن سبک به طور ویژه ، جذب آب حجمی انجام گیرد.نتیجه گیری: نتایج این آزمایش نشان می دهد، که ژل میکروسیلیس باعث افزایش مقاومت فشاری وکاهش درصد جذب آب حجمی بلند مدت می شود.همچنین فوق روان کننده نسل جدید برای نسبت آب به سیمان کمتر از ۰,۴ وفوق روان کننده نسل قدیم برای نسبت های آب به سیمان بالای ۰,۳۵ باعث افزایش مقاومت فشاری ودوام بتن سبک سازه ای می شود.