سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین ملی کنفرانس مهندسی و مدیریت نوآوری

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

ابوالفضل شاه آبادی – عضو هیات علمی دانشگاه بوعلی سینا
آمنه جامه بزرگی – دانشجوی کارشناسی ارشد علوم اقتصادی دانشگاه بوعلی سینا

چکیده:

دراقتصاد امروز که ازمشخصه های اصلی آن دانش مداری و جهانی شدن می باشد نوآوری به عنوان قابلیت کاربرد دانشهای نوین به منظور بهبود فرایند تولید و ایجادکالا و خدمات جدید کارایی غیرقابل انکار قلمداد شده است همچنین نواوری به عنوان محور توانایی رقابت درسطح نهادهای اقتصادی و کشورها مورد اتفاق نظر می باشد اقتصاد پویا برای تداوم نوآوری و رقابت پذیری به سرمایه انسانی کارامد که دربرگیرنده نخبگان متخصصان و کارافرینان می باشد نیازمند است از این رو مهاجرت نخبگان درکشورهای درحال توسعه که ناشی ازعواملی نظیر شرایط نامناسب اقتصادی سیاسی آموزشی و فرهنگی درکشورهای فوق الذکر می باشد باعث شکاف رو به رشد نواوری و فناوری مابین کشورهای مهاجر فرست و مهاجرپذیر می شود لذا دراین مطالعه به دنبال بررسی تاثیر مهاجرت نخبگان بروضعیت نوآوری درکشورهای اسلامی منطقه خاورمیانه کشورهای مبدا و مقایسه آن با ایالات متحده امریکا کشور مقصد طی دوره زمانی ۲۰۰۰-۲۰۰۹ می باشیم نتایج این مطالعه نشان داد کشور جمهوری اسلامی ایران از لحاظ مهاجرت نخبگان دربین کشورهای اسلامی رتبه اولی را اخذکردهاست همچنین ازلحاظ تولید نوآوریشکاف بزرگی نسبت به ایالات متحده آمریکا دارا می باشد.