سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: پنجمین همایش ملی ایده های نو در کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

حمید سیداشرفی – گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک، ایران
مجید مجیدیان – دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان
امیرحسین بقایی – دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک
حمیدرضا عشقی زاده – مرکز پژوهشی کشت بدون خاک، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران

چکیده:

استفاده از بقایای آلی باعث افزایش ماده آلی خاک و بازچرخ عناصر غذایی م یگردد. قابلیت جذب فلزات سنگین در خاکهای تیمار شده با این ترکیبات عموماً کمتر از خاکهایی است که نمک معدنی این فلزات اضافه می گردد. این تحقیق به منظور مقایسه اثرهای منابع آلی و معدنی روی در جذب روی توسط جو (رقم ماکوئی) در یک خاک لومی رسی تیمار شده با منابع آلی و معدنی روی صورت پذیرفت . تیمارهای آزمایشی شامل کاربرد ۲۵ ( V2) 50 ،(V1 ) و ۱۰۰ ( V3 ) تن در هکتار ورمی کمپوست غنی شده ( ۸۰۰ میلی گرم روی در کیلوگرم) و تیمار شاهد بود. جهت مقایسه اثرهای منابع معدنی و آلی سه سطح نمک معدنی سولفات روی معادل محتوای روی موجود در ورمی کمپوست غنی شده در نظر گرفته شد (به ترتیب Zn2 ،Zn1 و Zn3 ). بعد از برداشت گیاه، غلظت روی در اندام های ریشه و هوایی و پارامترهای طول ساقه و وزن هزار دانه اندازه گیری شد. نتایج این تحقیق حاکی از آن است غلظت روی ریشه گیاه در خاک تیمار شده با ورمی کمپوست به طور معنی داری کمتر از خاک تیمار شده با سولفات روی می باشد. مقدار روی عصاره گیری شده با DTPA نیز در خاک تیمار شده با ورمی کمپوست نسبت به خاک تیمار شده با سولفات روی کاهش یافت. با کاربرد تیمار Zn3 ارتفاع ساقه و وزن هزار دانه این گیاه کاهش یافت. نتایج این تحقیق نشان داد کهافزودن ورمی کمپوست غنی شده نسبت به سولفات روی باعث افزایش گنجایش تبادل کاتیونی خاک و کاهش قابلیت دسترسی روی م یگردد