سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

افرا نکوفر – دانشجوی مقطع کارشناسی،دانشگاه غیر انتفاعی سراج تبریز
تورج روشنایی بدر – مدرس دانشگاهی،دانشجوی دکتری شهرسازی

چکیده:

اولین سکونت گاه های انسانی در ایران و جهان در طول تاریخ فضاهای روستایی بود.و با افزایش جمعت و گسترش فعالیت های انسانی این سکونتگاه ها هم گسترش یافته و شهرها ظهور کردند و بعد از دوران صنعتی شدن گسترش شهرها سرعت مضاعف گرفت و به طبع آن روستاها تحت تاثیر شدید این روند قرار گرفتند اما در ایران بعد از انقلاب اسلامی و بخصوص با تخریب روستاها بعد از هشت سال جنگ تحمیلی از یکطرف و وجود بافت قدیمی و فرسوده روستاها، ساکنین روستا و دولت را بر آن داشت که توجه جدی به بازسازی،روستاهای فرسوده کنند.مطالعات نشان می دهد اکثرا این روند بصورت خود جوش و تا حدی بدون برنامه ریزی مشخص گیش رفته است و به نظر می رسد که روستاهای که به همسایگی شهرها بوده اند،تحت تاثیر شکل،فرم،مصالح خانه های شهری قرار گرفته اند.در این مقاله تاثیر پذیری شکل و فرم و مصالح بناهای روستای فتح آباد از توابه کلانشهر تبریز مورد بررسی قرار گرفته و الگوهای توسعه فیزیکی روستا با بافتهای همجوار شهری مقایسه شده است.