سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سحر پناهی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های آبی دانشگاه تبریز
داود فرسادی زاده – دانشیار گروه مهندسی آب دانشگاه تبریز
علی حسین زاده دلیر – دانشیار گروه مهندسی آب دانشگاه تبریز
جلال کریمی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های دریایی دانشگاه امیرکبیر

چکیده:

پرتاب کننده های جامی شکل یکی از کم هزینه ترین سازه های استهلاک انرژی در انتهای سرریز سدهای بلند می باشند حفره آبشستگی ایجاد شده برروی بسترهای آبرفتی در پایین دست این نوع سازه ها موجب افزایش جریان زیرسازه ای شده و پیشرفت حفره آبشستگی به سمت سازه می تواند پایداری سد سرریز و سازه های مرتبط را تهدید کرده و حتی منجر به شکست آنها گردد تاکنون اغلب مطالعات برروی پرتاب کننده جامی فلیپ در حالت آزاد انجام گرفته اهست در حالیکه عمق ابشستگی پایین دست پرتاب کننده جامی غلتکی در حالت مستغرق کمتر بوده که این مطلب بیانگر اهمیت کاربرد پرتاب کننده جامی مستغرق می باشد هیدرولیک سازه پرتاب کننده جامی مستغرق براساس تحمیل پرش هیدرولیکی برجریان و شکل گیری دو غلتک جام و بستر ویکموج می باشد که تلاطم و اصطکاک داخلی ناشی از درهم آمیختن جریان ها به شکل غلتک موجب استهلاک انرژی می شود. دراین پژوهش به منظور بررسی پدیده ابشستگی در پایین دست پرتاب کننده جامی در انتهای سرریز اوجی و در شراط هیدرولیکی مستغرق ازمایشات درچهار دبی و چهار عمق پایاب مختلف برروی مدل فیزیکی جام غلتکی ساده به شعاع ۱۲ سانتی متر و زاویه پرتاب ۳۰ درجه و برروی مصالح یکنواخت به قطر متوسط ۳ میلی متر انجام گرفت.