سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش منطقه ای اکوفیزیولوژی گیاهان زراعی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

پیام اسدی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، تهران، ایران،
مرتضی سام دلیری – دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس، چالوس، ایران
حمیدرضا مبصر – دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر، قائمشهر
عباس قنبری مالیدره – باشگاه پژوهشگران جوان، دانشگاه آزاد اسلامی واحد جویبار، جویبار، ایر

چکیده:

به منظور بررسی تاثیر مدیریت کلش بر عملکرد و شاخصهای زراعی راتون ارقام برنج، آزمایشی به صورت کرتهای خرد شده درقالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار در مزرعه تحقیقاتی واقع در شهرستان آمل در سال ۱۳۸۶ اجرا شد. ارقام برنج طارم محلی، طارم لنگرودی، طارم هاشمی و طارم دیلمانی به عنوان عامل اصلی و سه سطح مدیریت کلش شامل کفبر، ایستاده (برداشت با ارتفاع ۴۰ سانتیمتر از سطح زمین) و خواباندن (برداشت با ارتفاع ۴۰ سانتیمتر از سطح زمین) به عنوان عامل فرعی بودند. نتایج نشان داد رقم طارم محلی دارای بیشترین ارتفاع گیاه، طول خوشه، تعداد کل پنجه در کپه، تعداد خوشه در متر مربع و عملکرد دانه بود. دلیل بالاتر بودن عملکرد دانه در رقم طارم محلی، بیشتر بودن طول خوشه، تعداد کل پنجه در کپه و تعداد خوشه در متر مربع میباشد. در روش خواباندن بیشترین طول خوشه و عملکرد کاه به دست آمد. حداکثر عملکرد دانه تحت تاثیر متقابل رقم طارم محلی با روش خواباندن و حداقل عملکرد دانه تحت تاثیر متقابل رقم طارم دیلمانی با روش کفبر حاصل شد. بنابراین رقم طارم محلی و روش کفبر برای راتونگیری مناسب میباشند