سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین همایش ملی مقابله با بیابان زایی و توسعه پایدار تالاب های کویری ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

رضوان داودپور – دانشجویان کارشناسی ارشد مدیریت مناطق بیابانی
آزاده سادات میرطالبی –
نوراله عبدی – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک

چکیده:

قرق مرتع یک یاز روشهای احیای پوشش گیاهی درمرتعداری و آبخیزداری است زیرا افزایش تراکم پوشش گیاهی درپهنه های تحت قرق موجب افزایش حفاظ روی خاک و درنتیجه تثبیت و پایداری آن و کاهش هدررفت خاک و تولید رسوب میگردد مراتع درحدود نیمی از خشکی های جهان را تشکیل میدهد و دارای بیش از یک سوم از ذخایر کربن زیست کره خاکی می باشند درنتیجه این اراضی قابلیت زیادی برای ترسیب کربن دارا هستند این تحقیق به منظور بررسی اثر قرق و چرا برروی کربن آلی و وزن مخصوص ظاهری خاک درمراتع انجیرک اراک به انجام رسید پس از آنالیزهای لازم نتایجی زیربدست آمد کربن آلی خاک درشرایط غیرقرق درعمق ۰-۳۰ سانتیمتری از میزان بالاتری ۳۸٫۸۱ تن برهکتار نسبت به حالت قرق ۲۴٫۱ تن برهکتار برخوردار بود پس بهترین گزینه برای مدیریت مراتع چرای درحد ظرفیت است تاعلاوه بر استفاده ازتولیدات مرتع یکی دیگر از اهداف مدیریت اراضی را که همانا افزایش ترسیب کربن است محقق می سازد.