سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

شادی بایبوردی – مدرس دانشگاه شیخ شهاب الدین اهری
آزیتا بلالی اسکوئی – استادیار و عضو هیات علمی و سرپرست دفتر نظارت و ارزیابی دانشگاه هنر اسلامی تبریز

چکیده:

فرآیند رشد کودکان در سال های اولیه زندگی متاثر از عوامل بسیاری است که نه تنها در بر گیرنده ی روش های تربیت کودک و نحوه نگرش خانواده و اجتماع است، بلکه ویژگی های ساختاری فضای فعالیت کودک را نیز شامل می گردد. ادراک کودکان از محیط تجربیات متغیری را در بر می گیرد. آنها فاقد آگاهی های لازم اجتماعی هستند و ادراک محیطی آنها از طریق ملاحظات اجتماعی که در دنیای بزرگسالان وجود دارد آلوده نشده است. ایجاد امکانات مطلوب جهت رشد و پرورش کودکان از طریق ارتباط آنها با محیط ساخته شده، با تقویت انگیزه های حسی آنها از یک طرف و نیز ارتقا سطح تعامل کودکان با محیط پیرامون از طرف دیگر، اهمیت تدفیق و تامل در ویژگی های کیفی و کمی محیط های یادگیری کودکان را می نمایاند. با توجه به تحقیقات در زمینه تاثیر محیط بر رفتار کودکان و تبیین عوامل تاثیرگذار و حائز اهمیت در شرایط کمی و کیفی محیط های یادگیری، که یکی از راه های مناسب دستیابی به الگوهای نظام مندی است، باید نسبت به تغییرات محیط آگاهانه تر عمل نمود وکودکان و به طور کلی افراد جامعه را با توجه به شناخت و تاثیرپذیری از محیط فیزیکی و همچنین نیازهای آنان در این تغییرات از نظر دور نداریم تا سلامتی جسمی و روانی و سازگاری و کارآیی افراد به خصوص کودکان را به منظور پیشبرد اهداف سازندگی افزایش دهیم که در همین راستا مطالعه نمونه های موردی، روشی سودمند جهت ادراک بهتر و بیشتر موارد عنوان شده خواهد بود.