سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دومین همایش مشترک انجمن مهندسین متالورژی و انجمن ریخته گری ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

حسن بافتی – دانشجوی کارشناسی
علی حبیب اله زاده – استادیار گروه مواد، دانشکده مهندسی، دانشگاه سمنان
محسن محمدنژاد – دانشجوی کارشناسی، دانشکده مهندسی، دانشگاه سمنان

چکیده:

تحقیق حاضر با هدف بهینه سازی عامل حلالیت و فاصله راهباره از محفظه واکنش در تولید چدن نشکن به روش افزودن منیزیم در راهگاه، جهت دستیابی به حداکثر راندمان کروی شدن گرافیت انجام شد. نتایج حاصل از متالوگرافی نشان می دهد که عملکرد محفظه واکنش متاثر از عامل حلالیت (یاابعاد محفظه) است. به نحوی که با در نظر گرفتن عامل حلالیتی در حدود ۰۱۵/۰- ۰۲/۰ بهترین شرایط کروی شدن در نمونه چدنی فراهم می آید. در چنین عامل حلالیتی فاصله راهباره از محفظه تا ۱۵ سانتیمتری تاثیر چندانی بر میزان کروی شدن گرافیت در چدن ندارد، ولی نمونه هایی که در فاصله ۱۰سانتیمتری از محفظه قرار دارند، عموماً دارای گرافیت های کروی تر و نیز با توزیع بهتری نسبت به سایر نمونه ها می باشند.