سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دهمین کنفرانس هیدرولیک ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

فرانک امیدی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های آبی دانشکده مهندسی زراعی دانشگاه علوم
مجتبی صانعی – هیات علمی پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری
رامین فضل اولی – استادیار گروه مهندسی آب دانشکده مهندسی زراعی دانشگاه علوم کشاورزی و
عاطفه پرورش ریزی – استادیار گروه مهندسی آبیاری و آبادانی پردیس دانشکدهی کشاورزی دانشگاه

چکیده:

در این پژوهش در مورد کنترل ورود رسوب به آبگیر جانبی در حالت استفادهی توام صفحات مستغرق و آبشکن نفوذ پذیر به صورت آزمایشگاهی کار شده است. آزمایشها در فلومی به عرض ۱/۵ متر با آبگیر جانبی به عرض ۶٠ سانتی متر و با زاویهی ٧۵ درجه نسبت به فلوم اصلی انجام شدند تاثیر دو موقعیت فاصلهی ١٢٠ و ٧٠ سانتی متری آبشکن از ابتدای دهانهی آبگیر و سه طول ۲۲/۵ ، ۲۷ و ۳۴ سانتی متری آبشکن نفوذپذیر بر تغییرات بستر و عمق آب در کانال آبگیر مورد بررسی قرار گرفت. در هر آزمایش اطلاعات مربوط به بستر برداشت و در نهایت رسم و تحلیل شدند. نتایج حاکی از آن بود که، در هر دو موقعیت قرار گیری آبشکن در ۱۲۰ و ۷۰ سانتی متر بالاتر از ابتدای دهانهی آبگیر، با کاهش طول آبشکن از ٣۴ به ۲۲/۵ سانتی متر، درصد افزایش عمق آب در کانال آبگیر نسبت به شاهد روند صعودی داشت. در رابطه با عملکرد آبشکن و صفحات در کاهش حجم رسوبگذاری، بهترین عملکرد مربوط به آبشکن به طول ٢٧ سانتی متر در موقعیت ٧٠ سانتی متر بالاتر از ابتدای دهانه آبگیر بوده و به میزان ۲۵/۹ درصد کاهش حجم رسوب گذاری در کانال فرعی داشته است. و همچنین سطح آب داخل کانال فرعی، به میزان ۱۷/۷ درصد افزایش یافته است.