سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

غزاله پورامیراصلان – دانشجوی کارشناسی مهندسی معماری
عذرا رنجبری – دانشجوی کارشناسی مهندسی معماری

چکیده:

زبان معماری ، زبان تصویر است،زبان بیان اندیشه و ویژگی های ذهن که در ضمیر ناخودآگاه طراح انباشته شده است.کانسپت بیان تفکر به زبان فرم و فضا و آغازگر طراحی خلافانه است. برای تبدیل ایده های خلاقانه (متافیزیک)به ترسیمات قابل رویت مطلوب (فیزیک) نیاز به تاثیر پذیری مثبت از ضمیر ناخودآگاه طراح و فرهنگ بومی جامعه احساس می شود. هدف از نگارش این مقاله در ابتدا بررسی مبانی نظری، سپس بررس نقش ضمیر ناخود آگاه طراح و فرهنگ بومی جامعه در شکل گیری کانسپت معماری (ضمن بررسی نمونه ی موردی) می باشد.