سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

امین حسن خواه – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه تهران
کورش وحدتی – دانشیار دانشگاه تهران
محمود لطفی – استاد یار دانشگاه تهران
مسعود میرمعصومی – مربی دانشگاه تهران

چکیده:

مهمترین دلیل برای تلفات بالای گیاهان درون شیشه ای در مرحله ی سازگاری، باز بودن روزنه ها، نبود لایه ی کوتیکول – (بسیار ناچیز) در برگ، پارانشیم غیر طبیعی برگ و همچنین وجود آوندهای غیر طبیعی در ساقه می باشد . برای حل این مشکل می توان سیستم کشت بافت فتواتوتروفیک و فتومیکس تروفیک را پیشنهاد کرد. این سیستم ها بر پایه ی ایجاد تهویه، افزایش غلظت CO2 و کاهش منبع کربن استوار هستند. در این تحقیق اثر تهویه و میزان ساکارز مورد بررسی قرار گرفت . برای این منظور ریزنمونه های گردوی رقم هارتلی در دو نوع ظرف بدون تهویه و با تهویه ی غیر فعال (ظروفی با درهای فیلتردار) با چهار سطح ساکارز (۰ و ۱۵ و ۳۰ و ۴۵ gr/lit) کشت شدند. بعد از ۲۵ روز تاثیر تهویه بر روی شاخص های رشدی مورد بررسی قرار گرفت. بر طبق نتایج به دست آمده شاخص های رشدی مثل وزن ریزنمونه، وزن کالوس، تعداد برگ و قطر ساقه، گیاهان کشت شده در ظروف با تهویه ی طبیعی نسبت به گیاهان رشد یافته در ظروف بدون تهویه اختلاف معنی داری داشتند. به طوری که وزن تر ریزنمونه و قطر ساقه در ظروف بدون تهویه و تعداد برگ و وزن کالوس در ظروف با تهویه بیشتر بود. تهویه تاثیری بر ارتفاع ریزنمونه نداشت. با افزایش سطح ساکارز تا ۳۰gr/lit طول ساقه، قطر ساقه، وزن ریزنمونه و تعداد برگ افزایش یافت. بهترین و شاداب ترین گیاهچه ها در ظروف با تهویه و ۳۰gr/lit ساکارز مشاهده شدند.