سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: اولین همایش ملی پروبیوتیک و محصولات فراویژه

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

ع صفامهر – دانش آموخته گروه علوم دامی ،دانشگاه آزاد اسلامی واحد مراغه
س یعقوب زاده – کارشناسی ارشد گروه علوم دامی ،دانشگاه آزاد اسلامی واحد مراغه
ع نوبخت – استادیار گروه علوم دامی ،دانشگاه آزاد اسلامی واحد مراغه

چکیده:

این تحقیق به منظور بررسی اثرات سطوح مختلف پروتئین و پروبیوتیک در جیره های غذایی جوجه های گوشتی تحت تنش گرمائی به روش فاکتوریل ۳X3 در قالب طرح کاملاً تصادفی با ۳ تکرار برای هر تیمار ( ۵۴۰ قطعه جوجه گوشتی سویه راس) به مدت ۴۲ روز بر عملکرد و صفات لاشه انجام گردید. برای این منظور نه جیره بر اساس احتیاجات گزارش شده توسط (۱۹۹۴)NRC تهیه شد که حاوی سه سطح پروتئین مطابق با NRC، ۹۰% و ۱۱۰% و سه سطح پروبیوتیک ((۰، ۲۰۰ و ۴۰۰ گرم در تن حاوی (۲×۱۰(۹) اسپورباکتری) بودند. پرندگان روزانه ۸ ساعت از ساعت ۱۰ صبح تا ۱۸ عصر تحت تنش گرمائی ((۰c)34 ± ۳) قرار گرفتند. نتایج نشان داد که افزایش وزن بدن در جوجه های گوشتی تغذیه شده با سطوح پروتئین NRC و NRC110%، به طور معنی داری نسبت به جوجه های گوشتی تغذیه شده با پروتئین NRC90%، بیشتر بود (P<0/05). ضریب تبدیل غذایی جوجه های گوشتی تغذیه شده با جیره ی غذایی حاوی پروتئین ۱۰۰ و NRC110%، در مقایسه با جیره های غذایی با پروتئین NRC90%، در دوره های آغازین و کل دوره ی پرورش، به طور معنی داری بهبود یافت (P<0/05). تیمار حاوی NRC110%+ 200 گرم پروبیوتیک در تن، در دوره های آغازین و کل دوره ی پرورش، بطور معنی داری ضریب تبدیل غذایی را در مقایسه با تیمارهای NRC90%+ پروبیوتیک (صفر و ۴۰۰ گرم/تن) کاهش داد (P<0/05). نتایج این بررسی نشان داد که در تنش گرمائی افزایش پروتئین جیره ی غذایی به میزان NRC110%(1994)، واستفاده از پروبیوتیک در سطح ۲۰۰ گرم پروبیوتیک در تن در جیره های غذایی باعث بهبود عملکرد و کاهش اثرات تنش گرمایی توصیه می شود.