سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین همایش مشترک انجمن مهندسین متالورژی و انجمن ریخته گری ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

آرش فتاح الحسینی – دانشجوی دکتری
احمد ساعتچی – استاد دانشگاه صنعتی اصفهان
محمدعلی گلعذار – استاد دانشگاه صنعتی اصفهان
کیوان رئیسی – استادیار دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

امروزه فولادهای زنگ نزن یکی از مهمترین آلیاژهای مهندسی در صنایع مرتبط با خوردگی اند و کاربردهای روزافزونی یافته اند . مهمترین دلیل این امر بالا بودن مقاومت به خوردگی این دسته از آلیاژهای پایه آهنی است که به واسطه تشکیل خودبخودی یک لایه رویین محافظاکسیدی بر روی سطح آن ها است.پارامترهای متعددی از قبیل ترکیب شیمیایی محیط ، ساختار وضخامت لایه رویین و استوکیومتری می تواند برپایداری لایه رویین تاثیر گذارد .دراین میان استعداد یک فولاد زنگ نزن به خوردگی موضعی در یک محیط ، به طور ویژه ای به حالت سطحی آلیاژ بستگی دارد .در این تحقیق ، هدف بررسی تاثیر زبری سطح برمقاومت به خوردگی لایه رویین فولاد زنگ نزن ۳۱۶L درمحلول ۴ MH2SO 0/05 با استفاده از روش های پلاریزاسیون پتانسیودینامیک و اسپکتروسکوپی امپدانس الکتروشیمیاییاست .نتایج نشان داد که افزایش زبری سطح باعث انتقال منحنی پلاریزاسیون به سمت راست ودر نتیجه افزایش نرخ خوردگی شده است . همچنین منحنی های نایکوئیست نیز نشا ن داد که باافزایش زبری سطح مقاومت انتقال بار (مقاومت پلاریزاسیون ) و در نتیجه آن نرخ خوردگی افزایش می یابد.