سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: نخستین همایش خدمات فناوری ارتباطات و اطلاعات روستایی

تعداد صفحات: ۴۷

نویسنده(ها):

اعظم صادق زاده –

چکیده:

فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT)، تکنولوژی هزاره جدید می‌باشد که باعث کم کردن زمان انجام محاسبات، دقیقتر شدن پردازش داده‌ها، تبادل اطلاعات آسان و کم کردن هزینه داد و ستد شده است. دستاوردهای فناوری اطلاعات و ارتباطات زمانی حداکثر تأثیرگذاری را در زندگی بشر خواهد داشت که بتواند در تمام زمینه‌ها و در میان تمام اقشار جامعه رسوخ کند. متأسفانه دنیایی که در آن زندگی می‌کنیم دچار مشکلی بنام شکاف دیجیتالی می‌باشد. این شکاف، بخصوص در سطح جامعه روستائی چشمگیرتر است. در حال حاضر ۵/۲ میلیارد نفر از جمعیت ۶ میلیاردی جهان در روستاها و نقاط دور افتاده کشورهای در حال توسعه زندگی می‌کنند (حدود ۴۰٪ جمعیت جهان) که درصد کمی از آنها به امکانات ارتباطاتی و اطلاعاتی مناسب دسترسی دارند.
در اجلاس جهانی جامعه اطلاعاتی که در آذر ماه ۱۳۸۲ در ژنو برگزار شد و ایران عضو امضا کننده این قانون بود، مقرر شد که کشورهای امضا کننده تا سال ۲۰۰۵ دانشگاه‌ها، تا سال ۲۰۱۰ بیمارستان‌ها، و تا سال ۲۰۱۵ همه روستاهای خود را به اینترنت متصل کنند. روستاها نیز به طور سنتی عقب مانده هستند و این از نظر عدالت اجتماعی درست نیست که امکانات در اختیار شهرها قرار بگیرد.
یکی از دغدغه‌های اصلی کشور حل معضل بیکاری است. دلایل ساختاری از جمله افزایش قهری عرضه نیروی کار، کمبود فاحش سرمایه‌گذاری، مهاجرت ناگزیر روستاییان به شهرها، گسترش موجه نرخ مشارکت زنان در فعالیت‌‌های اقتصادی، افزایش روزافزون فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌ها، جوانی جمعیت و…، بازار کار کشور را با عدم توازن مواجه نموده است. حل این معضل از وظایف یک وزارتخانه فراتر بوده و امری ملی تلقی می‌گردد. اما با پذیرش مسئولیت، برنامه‌ریزی، سیاست‌گذاری، هماهنگی و اجرای بسیاری از راهکارها، تلاش گسترده‌ای در این زمینه صورت پذیرفته است.