سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

ربابه قلیپور – دانشجوی دکتری تکتونیک، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
اصبر عباسی – کارشناسی ارشد رسوب شناسی و سنگرسوبی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و ت
لیلا عبادی – دانشجوی دکتری پترولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال
رحیم مهاری – دکتری رسوبشناسی و سنگرسوبی، گ روه زمین شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد

چکیده:

نهشته های میوسن در تبریز اغلب رخساره های آواری و گاه شیمیایی تحت عنوان سازند قرمز بالایی راتشکیل داده اند. این نهشته ها در حوضه رسوبی نوع فورلند رسوبگذاری کردهاند و رخسارههای آن مشخصات محیط رسوبگذاری قاره ای بویژه رودخانهای را دارند. لذا براساس مطالعه آماری آزیموت ساختهای جهتدار همزمان با رسوبگذاری، جهت جریان قدیمی یک حوضه کشیده در راستای شمالغرب به جنوبشرق را تداعی می کند، که توسط کوهستانهای کشیده شمالی و جنوبی محصور بوده و جریانهای سطحی رودخانه ها به سمت پلایای مرکزی آن حوضه جاری می شده است. جهت جریان در حوضه نشان میدهد که حوضه رسوبی متاثر از تکتونیک در زمان رسوبگذاری بوده بطوریکه جهت جریان قدیمی حوضه ۱۳۲ درجه و در ارتباط با سامانه گسل شمال تبریز ۱۳۰ درجه می باشد. گسل شمال تبریز را از دیدگاه جنبشهای عهد حاضر، میتوان پو ا یترین عنصر ساختاری در زمینشناسی آذربایجان دانست. آزیموت خط امتداد این گسل در شمال شهر تبریز ۱۳۰ درجه (شمال باختری- جنوب خاوری) است. در راستای این سامانه امتداد لغز همگرا عناصر توپوگرافیک مثبت و منفی متعددی مانند رشته کوههای میشو، مورو، عینالی و شیبلی ایجاد شده اند، همچنین بررسی های جدید گواهی برنقش مهم گسل تبریز در شکلگیری دریاچه ارومیه و فرونشست قوریگل (دربستان آباد) می دهند