سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: پنجمین همایش ملی ایده های نو در کشاورزی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

مهدی سلمان زاده – اعضای باشگاه پژوهشگران جوان، گروه علوم دامی، دانشگاه آزاد اسلامی واح
یحیی ابراهیم نژاد –
حبیب اقدم شهریار –
رحیم بهشتی –

چکیده:

این مطالعه با هدف بررسی تاثیر تزریق ( In ovo ) گلوکز داخل تخم مرغ مادرهای گوشتی بر صفات جوجه کشی و میزان گلوکز خون در جوجه های تفریخ شده انجام گرفت. تعداد ۶۰۰ عدد تخم مرغ نطفه دار به چهار گروه آزمایشی شامل ۱)گروه شاهد (بدون هیچ نوع تزریق)، ۲)گروه حاوی ۵/ ۰ میلی لیتر آب دیوتریل، ۳)گروه حاوی ۵/ ۰ میلی لیتر محلول گلوکز ۵۰ درصد در آب دیوتریل و ۴)گروه حاوی ۵/ ۰ میلی لیتر محلول گلوکز ۷۵ درصد در آب دیوتریل که هر کدام دارای سه تکرار بودند، تقسیم شدند. بعد از تفریخ جوجه ها و تهیه نمونه های خون، صفات جوجه کشی و میزان گلوکز خون آن ها مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان دادند، تیمارهای حاوی ۵/ ۰ میلی لیتر محلول گلوکز ۵۰ درصد در آب دیوتریل و گروه حاوی ۵/ ۰ میلی لیتر محلول گلوکز ۷۵ درصد در آب دیوتریل نسبت به گروه های بدون هیچ نوع تزریق و گروه حاوی ۵/ ۰ میلی لیتر آب دیوتریل دارای وزن جوجه های یک روزه و هم چنین میزان گلوکز خون بیشتری هستند ( ۰۵ / P<0 ). در جوجه های گروه حاوی ۵/ ۰ میلی لیتر آب دیوتریل و گروه حاوی ۵/ ۰ میلی لیتر محلول گلوکز ۵۰ درصد در آب دیوتریل بالاترین درصد جوجه در آوری از لحاظ عددی در مقایسه با گروه های دیگر بود ولی تفاوت معنی داری بین تیمار ها با گروه شاهد مشاهده نشد. از نتایج این مطالعه چنین استنباط می شود، تزریق گلوکز به مقدار ۵۰ درصد در آب دیوتریل و ۷۵ درصد در آب دیوتریل باعث بهبود وزن اولیه جوجه ها می شود