سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: پنجمین همایش ملی ایده های نو در کشاورزی

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

علیرضا مقدم خمسه – کارشناس ارشد زراعت
جهانفر دانشیان – استادیار پژوهش موسسه اصلاح و تهیه نهال و بذر کرج،
حمید جباری – دانشجوی دکتری دانشگاه تهران
فهیمه فرجپور – کارشنسا ارشد زراعت

چکیده:

جهت بررسی تاثیر تراکم و کاهش تعداد آبیاری بر عملکرد دانه و خصوصیات زراعی لاین L-17 سویا ، آزمایشی در سال زراعی ۱۳۸۳ به صورت کرت های خرد شده در قالب بلو کهای کامل تصادفی اجرا شد.عامل کاهش تعداد آبیاری شامل سه سطح در کرتهای اصلی (آبیاری پس از ۵۰ ، ۱۰۰ و۱۵۰ میلی متر تبخیر از تشتک تبخیر) و عامل تراکم شامل سه سطح ( ۲۰ ، ۳۰ و ۴۰ بوته در مترمربع) در کرتهای فرعی با ۴ تکرار قرار گرفتند. نتایجنشان داد که کاهش تعداد دفعات آبیاری، نتایج نشان داد که کم آبی ارتفاع بوته، فاصله اولین غلاف از سطح زمین و وزن هزار دانه را در سطح ۵% وتعداد شاخه فرعی، تعداد و وزن غلاف، تعداد دانه در هر بوته، وزن خشک ساقه و عملکرد دانه را در سطح ۱% تحت تأثیر قرار داد. همچنین عامل تراکم بر تعداد غلاف در بوته ( P<0.05 ) وزن غلاف، تعداد دانه در هر بوته و عملکرد دانه مؤثر بود ( P<0.01 ). اثر متقابل تیمارها بر هیچکدام از صفات بجز وزن خشک ساقه ( P<0.01 ) و تراکم بر صفات رویشی گیاه تأثیر نداشت. تراکم بر صفات زایشی بخصوص اجزای عملکرد دانه بجزوزن هزار دانه مؤثر بود. با جمع بندی نتایج حاصل از این می توان گفت که بهترین تیمار برای بدست آوردن حداکثر محصول دانه و صفات مطلوب رویشی و زایشی در گیاه، آبیاری پس از ۵۰ میلی متر تبخیر از تشتک تبخیر در هر دور آبیاری و تراکم ۲۰ بوته در مترمربع بوده است