سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی دانشجویی بیوتکنولوژی

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

بهرام دهدار – دانشجوی دکتری سبزی کاری، دانشگاه تبریز
جابر پناهنده – استادیاران گروه باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
صاحبعلی بلندنظر – استادیاران گروه باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
سعیده عزیز زاده – دانشجوی کارشناسی ارشددانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن

چکیده:

برای تولید سیب زمینی، عمدتاً‌ از غده به عنوان بذر استفاده می شود که آلودگی غده ها به بیماری های ویروسی از دلایل مهم عملکرد پایین واریته های سیب زمینی محسوب می گردد. مینی تیوبرها غده های کوچک عاری از بیماری سیب زمینی هستند که از کشت بافت به دست می آیند و برای تولید بذر پیش پایه یا پایه در مزرعه مورد استفاده قرار می گیرد. به منظور تعیین مناسب ترین تراکم و اندازه غده چه در رقم آگریای سیب زمینی این آزمایش به مدت ۲ سال (۱۳۸۵-۱۳۸۴) در ایستگاه تحقیقات کشاورزی اردبیل اجرا شد. آزمایش به صورت کرت های خرد شده (اسپلیت پلات) در پایه طرح بلوک های کامل تصادفی در ۴ تکرار اجرا گردید. کرت های اصلی تراکم های مختلف کاشت، کرت های فرعی اندازه های غده چه بود. تجزیه واریانس مرکب برای صفات مورد مطالعه نشان داد که اثرات تراکم کاشت و اندازه غده چه بر تاریخ سبز شدن، گلدهی، شروع غده زایی، ارتفاع بوته، قطر ساقه اصلی در بوته، تعداد غده در بوته، متوسط وزن غده در بوته، رده های مختلف بذری، عملکرد غده و ماده خشک در سطح ۱% معنی‌دار بودند. اثرات تراکم کاشت بر روی شروع استولون زایی در سطح ۱% و اندازه غده چه در سطح ۵% معنی دار بود.با توجه به ارزیابی اقتصادی تراکم کاشت ۱۲×۷۵ سانتی متر با متوسط عملکرد ۴۴/۵۳۴ تن در هکتار و غده چه های ۲۰-۱۱ گرم با متوسط عملکرد ۴۶/۳ تن در هکتار در سطح بالاتری قرار گرفت.