سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

علی صالحی ساردویی – بخش باغبانی دانشکده کشاورزی جیرفت
هادی قاسمی – بخش باغبانی دانشکده کشاورزی جیرفت
ناصر عسکری رابری – عضو هیت علمی دانشکده جیرفت و دانشجوی دکترای دانشگاه واگنیگن هلند

چکیده:

گل مریم Polianthus tuberosa مهمترین گل شاخه بریده مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری می باشد و از پر عطر ترین گلهای پیازی محسوب می شود. گل مریم علاوه بر ایران که بسیار مورد توجه بوده (جز اصلی ترین اقلام صادرات گل ایران است و کشور ما از اولین کشورهای دنیا بوده که این گل را صادر نموده است) در هند،فرانسه،ترکیه و پاکستان به عنوان منبع اسانس برای صنایع عطرسازی کشت می شود. آزمایش به صورت طرح کاملا تصادفی با ۵ تیمار و ۳ تکرار انجام شد . تیمارها شامل پنج تاریخ کاشت که کشت اول در ۱۳ مهر سال ۱۳۸۸ انجام گرفت وچهار کشت بعدی با فواصل ۱۰ روزه صورت گرفت. نتایج نشان داد تاریخ کاشت آخر ( کشت ۲۳ ابان) بهترین نتایج را با تعداد روز تا غنچه دهی، تعداد روز تا گلدهی، طول سنبله، تعداد گلچه و تعداد برگ در هر بوته به دست بیاید. بنابراین کشت ۲۳ آبان برای رشد بهترو نیز گل بریدنی برای جیرفت توصیه می گردد.