سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنفرانس توسعه منابع انسانی

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

مرتضی کرمی – استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه مازندران
ضیاءالدین سالاری – کارشناس ارشد برنامه ریزی آموزشی دانشگاه مازندران

چکیده:

هدف پژوهش حاضر مقایسه میزان اثر بخشی رویکردهای آموزش الکترونیک و ترکیبی در آموزش های صنعتی بود. این پژوهش در مجموعه تحقیقات شبه آزمایشی قرار گرفته و از طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه استفاده شد. جامعه آماری شامل ، ۹۰ از کارشناسان هپکو اراک بود به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند و به سه گروه گمارش تصادفی یافتند. به منظور نفر ارزیابی اثربخشی، سه متغیر وابسته رضایت فراگیران، رضایت مدیران و یادگیری مورد سنجش قرار گرفت. ابزار اندازه گیری این متغیرها به ترتیب پرسشنامه، مصاحبه و آزمون بود. نتایج پژوهش بیانگر آن است میزان رضایت فراگیران و مدیران آنها از رویکرد یادگیری ترکیبی بیش از دو رویکرد دیگر است. در زمینه یادگیری هم نتایج نشان می دهد میزان یادگیری کارشناسانی که در دوره آموزشی ترکیبی حضور داشتند، بیشتر از سایر دوره هاست.