سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

رعنا صالحی راد – دانشجوی کارشناسی ارشد علوم خاک، دانشگاه ارومیه
سمیرا باغبان طبیعت – دانشجوی کارشناسی ارشد علوم خاک، دانشگاه ارومیه
میرحسن رسولی صدقیانی – استادیار دانشگاه ارومیه
ابراهیم سپهر – استادیاردانشگاه ارومیه

چکیده:

به منظور بررسی نقش بقایای سرخس آزولا در تشکیل کمپوست از ضایعات چوب درختان سیب و انگور آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تیمار و پنج تکرار انجام گردید. برای تعدیل نسبت C/N، ضایعات هرس درختان (W) در نسبتهای مختلف با سرخس آزولا (A) ترکیب شدند. تیمارهای آزمایش عبارت بودند از: ۱) ۱۰۰% ضایعات هرس چوب (W100)، ۲) مخلوط ۷۵% ضایعات هرس و ۲۵% سرخس آزولا (W75A25)، ۳) مخلوط ۵۰% ضایعات هرس و ۵۰% سرخس آزولا (W50A50). مخلوط آسیاب شده شاخه‌های هرس به همراه بقایای سرخس آزولا در ظروف پلاستیکی بزرگ انباشته شده و ضمن تهویه در معرض فرایندهای تشکیل کمپوست شامل فاز اکسیداسیون بیولوژیک (Bio-oxidative) و فاز رسیدگی یا بلوغ (Maturation) قرار گرفتند. نتایج نشان داد اختلاط بقایای آزولا با ضایعات چوب در طول ۱۲۰ روز تشکیل کمپوست در مقایسه با شرایط بدون آزولا سبب تسریع تشکیل کمپوست گردید بطوری‌که در پایان دوره کمپوست‌سازی، نسبت C/N در تیمارهای W50A50 و W25A75 به‌ترتیب به ۱/۸ و ۶/۱۳ رسید. نتایج حاصل از تجزیه مواد کمپوست شده در پایان آزمایش نشان داد که علاوه بر نیتروژن غلظت فسفر، پتاسیم، کلسیم و منیزیم نیز افزایش یافتند. چنین استنباط می شود که حجم عظیمی از ضایعات هرس درختان سیب و انگور می‌تواند با مدیریت مناسب و تعدیل نسبت کربن به ازت با مواد آلی حاوی نیتروژن بالا ازجمله بقایای سرخس آزولا بصورت کمپوست یا مواد آلی قابل استفاده تبدیل گردد