سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: ششمین همایش ملی فرهنگی گردشگری خلیج همیشه فارس

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

سید مهدی موسی کاظمی – استادیار گروه جغرافیا_دانشگاه پیام نور مرکز تهران
عبدالرسول عباسی – کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری

چکیده:

شهر نمادی است مدنی که در نقطه ای از محیط زیست انسان ها مکان یابی می شود و بر پایه های پدیده های سرزمینی اش،در شرایط تعادلی پویا ،در طول زمان تحول می یابد.شهر دگرگون شده کنونی نتوانسته بناهای تاریخی خود را به عنوان نماد گذشته در این شرایط تکاملی تا حدودی نگه دارد و با روند تحول کارکردی همساز گرداند شهرها دارای ارزش تاریخی هستند.به همین علت بافت تاریخی آن به عنوان یک میراث گرانبها و با ارزش در کتار بافت جدید آن به شمار می آید.این میراث گرانبها می تواند در زمینه توسعه آینده شهر خصوصا از لحاظ گردشگری و جذب گردشگر دارای اهمیت فراوان باشد.یادمان های تاریخی اعم از سبک الگوی ساخت و سازها و افکار و ایده های حاکم بر آنها همچنین مناسبات اجنماعی گذشته و شناخت آنها به عنوان میراث فرهنگی گذشتگان،می تواند حاصل بار معنوی عظیمی برای به آیندگان باشد.این پژوهش با عنوان تاثیر بافت تاریخی شهر بوشهر در گسترش بخش گردشگری بر آن است تا به اهداف ذیل دست یابد ۱٫هدایت بخشی به بافت تاریخی شهر به عنوان محرک توسعه آینده شهر ۲٫فعال نمودن گردشگری و ارتقاء اقتصاد شهری و توسعه آن از طریق بهسازی و نوسازی بافت قدیم ۳٫شناخت جایگاه بافت قدیم شهر و تلاش در جهت همسو نمودن فعالیتهای این بافت در توسعه آینده شهر.روش این پژوهش توصیفی و تحلیلی می باشد و از منابع کتابخانه ای و پرسشنامه استفاده شده است.فرضیه ی ارائه شده برای این پژوهش عبارتست از اینکه ، احیاء و بازسازی بافت قدیم شهر بوشهر می تواند در جذب گردشگری و توسعه اقتصادی شهری موثر باشد.