سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دومین همایش مشترک انجمن مهندسین متالورژی و انجمن ریخته گری ایران

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

علی حیدری مقدم – کارشناس ارشد مهندسی مواد، استخراج فلزات، دانشگاه صنعتی اصفهان- عضو هی
علی دباغ – کارشناس ارشد مهندسی مواد، استخراج فلزات، دانشکده فنی دانشگاه تهران-
مسعود پنجه پور – عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی اصفهان
مرتضی شمعانیان – عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

با افزایش میزان کک در بار اولیه سینتر سازی، درجه حرارت و میزان احیا کنندگی محیط افزایش یافته و در نتیجه میزان هماتیت کاهش و فازهای مگنتیت و وستیت افزایش می یابند که این امر موجب کاهش احیاپذیری سینتر می گردد. چنانچه مقدار کک اضافه شده از حدی تجاوز کند، به دلیل افزایش دما و افزایش میزان گازهای احیا کننده مشکلاتی چون افزایش تراکم سینتر، افزایش میزان مگنتیت و درشت شدن بلورهای اکسیدهای آهن به وجود می آید که این عوامل کاهش راندمان احیا را در پی دارند. هدف از این پژوهش، انتخاب دانه بندی مناسب در بار اولیه سینترسازی به منظور کاهش میزان کک ورودی به بار اولیه همراه با حفظ شرایط مناسب احیاپذیری سینتر می باشد. به این منظور نمونه هایی با مقادیر مختلف اندازه ذرات کک تولید گردید. پس از تولید سینتر آزمونهای احیا پذیری بر روی آنها انجام گرفت و در نهایت میزان بهینه اندازه ذرات کک و همچنین مدل احیاپذیری سینترهای تولیدی تعیین گردید.