سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

شکوه نشانی فام – باشگاه پژوهشگران جوان ونخبگان ، واحد تبریز ، دانشگاه آزاد اسلامی ،واحد تبریز ، ایران
جاهد جعفری مند – گروه معماری ، علوم تحقیقات آذربایجان شرقی ، دانشگاه آزاذ اسلامی ، تبریز ، ایران
یاسمین دوزدوزانی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد آذرشهر

چکیده:

اقلیم بیانگر تاثیر متقابل عناصر و عواملی چون تابش آفتاب، دما و رطوبت هوا ، وزش باد و میزان بارندگی می باشد که بر معماری بنا، آسایش و رفاه انسان تاثیر گذاشته و نتیجه این تاثیرات، باعث تغییر در فرم، سازماندهی فضاها و تناسبات حاکم بر فضاهای داخلی کلیه ساختمان ها و سازه ها شده است. خانه در معماری ایرانی به مجموعه فضاهایی گفته می شود که سرپناهی امن و آرامش بخش برای خانواده می باشد. در فرایند گذرا از خانه های تاریخی به خانه های معاصر، باید دریافت که خانه های تاریخی چه ارزش هایی را از دست داده و چه عوامل دیگری به غیر از دانش بومی طبیعت گرایی و صرفه جویی در انرژی ، برشکل گیری خانه های معاصر تاثیر گذاشته است. این مقاله با هدف بررسی تحولات ساختارساختمان های مسکونی شهر تبریز با تاثیر پذیری از اقلیم بومی در محدوده مطالعاتی مورد انتخابی تدوین شده است . از آنجایی که طراحی خانه های مسکونی از اقلیم منطقه تاثیر می پذیرد ، تشریح طراحی ساختمان های مسکونی جدید متناسب با اقلیم در یک نگاه گذرا امکان پذیر نیست ، لذا توجه اصلی مقاله ، به تاثیر پذیری این خانه ها از اقلیم و مقایسه آنها با خانه های مورد مطالعه در سده گذشته در این شهر معطوف شده است . می توان نتیجه گرفت که می بایست امروزه با در نظر گرفتن این عوامل اقلیمی، طراحی به گونه ای صورت پذیرد که از نور و حرارت خورشید و بادهای مطلوب ، برای افزایش سطح آسایش کاربر بهره گرفته شود.