سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی بتن ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمد شکرچی زاده – عضو هیئت علمی گروه عمران، دانشگاه تهران و سرپرست انستیتو مصالح ساختم
نیکلاس علی لیبر – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین و کارشناس ارشد انستیتو م
راحیل خوش نظر – کارشناس انستیتو مصالح ساختمانی و دانشجوی کارشناسی ارشد سازه، دانشکد
امیر مهدی اعتمادرضایی – کارشناس انستیتو مصالح ساختمانی و دانشجوی کارشناسی عمران، دانشکده فن

چکیده:

استفاده از افزودنی های فوق روان کننده در بتن خودتراکم باعث افزایش کارپذیری بتن میشود. کارپذیری بتن خود تراکم به گونه ای است که فرایند بتن ریزی و جای دهی آن بدون نیاز به عملیات تراکم یا لرزش داخلی یا خارجی انجام می پذیرد. از طرف دیگر، روانی بیش از حد موجب ناپایداری در بتن خودتراکم، از جمله آب انداختگی، جداشدگی و همچنین مشکلاتی در تولید بتن خود تراکم خواهد شد. یکی از راهکارهای کنترل ناپایداری بتن خودتراکم استفاده از مواد قوام آور است. مطالعات نشان می دهند که مواد قوام آور علاوه بر کاهش روانی بتن خودتراکم، موجب پایداری آن نیز میشوند. با استفاده از مواد قوام آور به همراه مقدار مناسب افزودنیهای فوق روان کننده می توان بتن خود تراکم، با قابلیت شکل پذیری و پایداری مناسب بدست آورد. از آنجا که خصوصیات رفتاری بتن خودتراکم و ملات خود تراکم بسیار مشابه هم می باشند، از این رو این تحقیق در فاز ملات انجام شده است. در این تحقیق تاثیر مقادیر مختلف فوق روان کننده به همراه مواد قوام آور بر خصوصیات رفتاری ملات خود تراکم تازه بررسی شده است. برای بررسی خصوصیات رفتاری ملات خودتراکم تازه از آزمایشهای جریان اسلامپ کوچک، قیف V شکل کوچک، ستون جداشدگی کوچک و ناودان جریان کوچک استفاده شده است. نتایج آزمایشگاهی نشان میدهند که اضافه کردن افزودنی فوق روان کننده برای بهبود روانی بیش از مقداری بحرانی موجب ناپایداری ملات خودتراکم میشود. مقدار بحرانی فوق روان کننده مقداری است که در صورت افزایش مقدار فوق روان کننده از آن مقدار موجب ناپایداری ملات خودتراکم میشود. علاوه بر این، استفاده از مواد قوام آور باعث کاهش ناپایداری میشود و استفاده ی بیش از حد آن نیز روانی ملات را کاهش می دهد و اثر فوق روان کننده را از بین می برد.