سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: یازدهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سید جواد مشکواتی تروجنی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های آبی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی
محسن مسعودیان – استادیار گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
سید مجتبی صانعی – استادیار پژوهشی پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری جهد کشاورزی
میر خالق ضیاءتبار احمدی – استاد گروه مهندسی آب ، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

چکیده:

تخریب پل ها در اثر عواملی چون آبشستگی و دیگر عوامل طبیعی و بشری هر ساله خسارتهای جانبی و مالی زیادی به بار می آورد. به همین دلیل محققین زیادی در سال های اخیر به بررسی پدیده آبشستگی پرداخته و روش های مختلفی برای کنترل این پدیده ارائه کردند . این روش ها را می توان به دو گروه کلی تقسیم کرد که عبارتند از روشهای مستقیم و غیر مستقیم . روش اول برای مقاومت بستر و روش دوم برای تغییر الگوی جریان و منحرف کردن جریان اطراف پایه استفاده می شود مانند طوق. طوق ها وسایلی هستند که موازی با بستر و عمود بر پایه نصب شده و در بالا دست پایه ، مانعی در مقابل جریان رو به پایین بوده و از تشکیل حفره آبشستگی جلوگیری می کنند . در این تحقیق تاثیر طوق در کاهش آبشستگی اطراف پایه مورد بررسی قرار گرفته است. به همین منظور از ۳ طوق بیضوی با نسبت قطر بزرگ به کوچک ۱ و ۱/۱۷ و ۱/۳۳ و ضخامت ۳ میلیمتر استفاده شد. طول و عرض و عمق کانال آزمایشگاهی به ترتیب برابر است با ۸ و ۰/۲۵۵ و ۰/۳ متر. اندازه متوسط ذرات ۰/۸۸ میلیمتر بوده است . از پایه ی استوانه ای به قطر ۲۱ میلیمتر و ۵ دبی مختلف استفاده شده است . نتایج نشان داده است که در حالت استفاده از هر طوق و با افزایش دبی، حجم آبشستگی بیشتر شده است ولی این مقدار در مقایسه با آزمایش های شاهد کاهش یافته است. همچنین طوق با ابعاد ۱/۱۷ بیشترین میزان کاهش در آبشستگی را در مقایسه با طوق های دیگر داشته است.