سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

اشرف مظفری – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه شهید باهنر کرمان، دانشکده کشاورزی، ب
مجید فکری – استادیار دانشگاه شهید باهنر کرمان، دانشکده کشاورزی، بخش علوم خاک

چکیده:

در این مقاله سعی شده است به بررسی تاثیر آهک و ماده آلی بر قابلیت دسترسی روی در خاک با زمان خوابانیدن پرداخته شود، ابتدا با افزودن آهک میزان آهک خاک از ۵ درصد (شاهد) به ۱۰ و ۲۰ درصد افزایش یافت و نمونه های خاک در دو سطح بدون ماده آلی و ۴ درصد پودر یونجه خشک شده تیمار و برای رسیدن به شرایط پایدار ۶ هفته درظرف های پلاستیکی در گلخانه در دمای ۵ ± ۳۰ درجه سانتی گراد و رطوبت ظرفیت زراعی نگهداری شدند. سپس خاک با عنصر روی از منبع سولفات روی (ZnSO4.7H2O) در سطح صفر و ۱۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم تیمار و در زمان های ۱، ۳، ۷، ۱۴، ۲۸ و ۵۶ روز پس از افزودن روی، نمونه ها برای اندازه گیری روی قابل دسترس بوسیله ۰۵/۰ مول EDTA در۶pH= عصاره گیری شدند. روی قابل دسترس به طور معنی داری درسطح ۰۵/ =α، با افزایش زمان خوابانیدن از ۱۴/۴۵ و ۸۱/۴۸ میلی گرم برکیلوگرم به ترتیب در خاک بدون ماده آلی و تیمار با ماده آلی در روز اول به ۰۳/۲۹ و ۳۲/۳۵ میلی گرم بر کیلوگرم در ۵۶ روز پس از اضافه شدن روی کاهش یافت و همچنین با افزایش درصد آهک و ماده آلی، از ۲/۴۲، ۴۵/۳۹ و ۱۱/۳۶ میلی گرم بر کیلوگرم درخاک تیمار شده با ماده آلی و به ترتیب با ۵، ۱۰ درصد و ۲۰ درصد آهک به ۲۶/۳۹، ۰۱/۳۶ و ۰۶/۳۲ میلی گرم بر کیلوگرم در تیمار آهک بدون ماده آلی به ترتیب در ۵، ۱۰درصد و ۲۰ درصد آهک کاهش یافت. نتایج ، تاثیر افزایش آهک و زمان خوابانیدن را در کاهش قابلیت دسترسی روی و افزایش آن را با افزودن ماده آلی نشان می دهد. تجزیه و تحلیل داده ها توسط نرم افزار Mstatc و مقایسه میانگین ها با آزمون چند دامنه ای دانکن و رسم نمودار ها با برنامه Excel انجام شد